Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 157/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę kasacyjną J. M.od wyroku z 28 kwietnia 2016 r., uchylającego decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach) z [...] [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach.
W uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z 5 sierpnia 2016 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie oświadczenia (z odpisem dla strony przeciwnej), czy wnosi o rozpatrzenie skargi kasacyjnej na rozprawie nie złożyła jego odpisu.
Na skutek wniesionego od tego postanowienia przez skarżącą zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 grudnia 2016 r. sygn. akt II FZ 726/16 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. W motywach uzasadnienia postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że brakiem formalnym dotknięta była nie sama skarga kasacyjna, lecz pismo z 3 sierpnia 2016 r., zatem skutkiem procesowym takiego braku nie mogło być odrzucenie innego pisma, czyli skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach ponownie rozpoznając sprawę zważył co następuje
W związku z uchyleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w całości i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania należy na wstępie podnieść, że zgodnie z art. 190 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z 20 grudnia 2016 r. wezwał skarżącą w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania do uzupełnienia pisma z 2 sierpnia 2016 r. o rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie poprzez złożenie jego odpisu. Skarżąca wskazanych braków pisma z 2 sierpnia 2016 r. nie uzupełniła, zatem Sąd zarządzeniem z 26 stycznia 2017 r. pozostawił pismo o rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie bez rozpoznania. Wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia odpisu ww. pisma został prawomocnie oddalony (postanowienie z 29 czerwca 2017 r. k. 129).
Oznacza to, że skarga kasacyjna dotknięta jest brakiem formalnym albowiem nie zawiera wynikającego z art. art. 176 § 2 ustawy p.p.s.a., wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Powoduje to konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej z art. 178 ustawy p.p.s.a.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.