Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K.z [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności ONW za lata 2004-2007 J.S..zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego G. P. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu PPF skarżący oświadcza, że jest inwalidą I grupy, porusza się na wózku, z trudem o kulach, wymaga rehabilitacji przynajmniej dwa razy w roku – na ten cel zaciągnął kredyt, który spłaca w miesięcznych ratach w kwocie 130 zł. Pozostałe miesięczne wydatki to ścieki, woda, prąd opał - 800 zł, leki – 200 zł. Skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i utrzymują się z zasiłku i emerytur w łącznej kwocie 2005zł brutto miesięcznie. Jako posiadany majątek skarżący wykazuje mieszkanie wielkości 40m² (dożywotnie użytkowanie), nieruchomość rolną wielkości 1,15ha - nieruchomość wielkości 0,60ha – własność żony, pozostała część - bez tytułu prawnego oraz samochód osobowy Fiat Punto rok prod. 1995.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiowa oraz materialną wnioskodawcy, przede wszystkim wysokość miesięcznego dochodu przypadającego na dwie dorosłe osoby w rodzinie, zadłużenie skarżącego oraz jego stan zdrowia uznano że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Co do wniosku skarżącego w zakresie ustanowienia radcy prawnego w osobie G. P. wskazać należy, że orzekający nie ma kompetencji do imiennego wyznaczania pełnomocnika, który będzie zastępować stronę korzystającą z przyznanego jej prawa pomocy. Rolą rozpoznającego wniosek jest bowiem orzekanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po wydaniu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy działanie orzekającego ogranicza się wyłącznie do wystąpienia do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała osobę radcy prawnego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym, wyznaczy radcę prawnego wskazanego przez stronę.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.