Uzasadnienie
E. T. S.t § T. M. i M. T. spółka jawna w S., dalej: spółka, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na uchwałę Rady Miasta S. nr XXXIV/421/2016 z 14 grudnia 2016 r. w sprawie przedłużenia czasu obowiązywania dotychczasowych taryf za odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych z powierzchni zanieczyszczonych o trwałej nawierzchni do kanalizacji – deszczowej i ogólnospławnej na terenie miasta Sandomierza na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2017 r.
W dniu 27 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie o sygn. akt I SA/Ke 131/17 wydał wyrok, w którym stwierdził nieważność ww. uchwały. Wyrok jest nieprawomocny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania określona w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Nieprawomocnym wyrokiem z 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 131/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził bowiem nieważność uchwały będącej przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu, tj. uchwały Rady Miasta S. z 14 grudnia 2016 r nr XXXIV/421/2016. W związku z tym rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie niewątpliwie zależy od wyniku postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Ke 131/17. Przykładowo, konsekwencją uprawomocnienia się ww. wyroku będzie wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały, co oznaczałoby bezprzedmiotowość niniejszego postępowania.
Z tych względów Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania w sprawie sygn. akt I SA/Ke 131/17 i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.