Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 233/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych
W dniu 17 lipca 2018 r. (data nadania) J. W. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym wniosku oświadcza, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem i synem w wieku 20 lat. Jako majątek wykazuje dom wielkości 51m². Skarżąca nie wykazuje dochodów. Jako zobowiązania i stałe wydatki wykazuje opłaty i leki bez wskazania ich wysokości.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Biorąc bowiem pod uwagę przedstawioną sytuację finansową skarżącej i jej rodziny, przede wszystkim brak stałych dochodów należało stwierdzić, że wykazała należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.