Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2013 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności podatkowych skarżący W. K. złożył drogą elektroniczną sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) zwanej dalej p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, który określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
Stosownie natomiast do art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W okolicznościach niniejszej sprawy zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis w/w zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 czerwca 2013 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 1 lipca 2013 r. Nie zostało uznane za wykonanie zarządzenia nadesłanie do tutejszego Sądu w dniu 12 lipca 2013 r. wniosku opatrzonego kserokopią podpisu.
W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy potraktował jako nadal obarczony brakiem formalnym w postaci braku podpisu, który uniemożliwia mu nadanie prawidłowego biegu i w dniu 18 lipca wydał zarządzenie o pozostawieniu niniejszego wniosku bez rozpoznania w oparciu o art. 257 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a.
Na skutek prawidłowo wniesionego w dniu 2 sierpnia 2013 r. przez pełnomocnika skarżącego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2013 r., zarządzenie to utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu przez Sąd.
Postępowanie sądowe, a więc również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym. Ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku w tym przedmiocie od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. II FZ 9/11 (LEX nr 742773) objaśnił, iż wprowadzenie do postępowania sądowoadministracyjnego urzędowego formularza podyktowane jest potrzebą jednolitych kryteriów dla wszystkich podmiotów ubiegających się o prawo pomocy, a także wymuszeniem na wnioskodawcy zawarcia we wniosku informacji niezbędnych do podjęcia rozstrzygnięcia.
Nadto z ogólnej reguły zawartej w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika, iż każde pismo powinno zawierać podpis strony je wnoszącej, tzn. pismo prawidłowo wniesione do sądu administracyjnego powinno być podpisane przez stronę własnoręcznie. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym pisma.
W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy przesłany przez skarżącego drogą elektroniczną obarczony był brakiem podpisu. Skarżący w zakreślonym terminie braku nie uzupełnił, konsekwencją czego było pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Na marginesie wskazać należy, że skarżący w dniu 12 lipca 2013 r. nadesłał kolejny formularz PPF nie opatrzony oryginalnym podpisem. Nawet gdyby przyjąć, że formularz ten został nadesłany w terminie do uzupełnienia braków formalnych (nieczytelna pieczątka nadania przesyłki), to nie mógł on wywołać pożądanego skutku wobec opatrzenia go jedynie kserokopią podpisu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.