Uzasadnienie
W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, M. Z. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że poprzez nieprecyzyjne pouczenie o sposobie liczenia terminu do wniesienia odwołania został pozbawiony możliwości skontrolowania krzywdzącej dla niego decyzji, której wykonanie doprowadzi go do skrajnego ubóstwa z uwagi, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325).
W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie został zawarty w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Postanowienie to nie nakłada na skarżącego żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1128/13, z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3385/12, z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 470/14 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem wniosek skarżącego dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu, zasadnym jest jego oddalenie.
Należy ponadto zauważyć, że nawet jeśli postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nosiłoby znamiona wykonalności, to należałoby odmówić wstrzymania jego wykonania z uwagi na brak stosownego uzasadnienia wniosku. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę.
Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.