Uzasadnienie
H.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 22 maja 2012r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że jest bezrobotny, schorowany, nie ma żadnych źródeł dochodu. Ma przyznane prawo do renty w wysokości 750 zł brutto miesięcznie. Nie pobiera jej jednak z uwagi na jej zajęcie. Sam prowadzi gospodarstwo domowe. H.K. posiada gospodarstwo rolne po rodzicach, o które spiera się z sąsiadami. Gdy chciał je uprawiać zakładano mu sprawy w sądzie. Skarżący wskazał także, że jest zadłużony w sądach oraz z tytułu podatków w urzędzie gminy. Jako posiadany majątek skarżący wymienił dom, 48 arów nieużytków oraz 2,25 ha innych nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270) dalej określaną jako ustawa p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, może być zastosowane kiedy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego artykułu, instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Przez uszczerbek koniecznego utrzymania należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
W przedmiotowej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Zdaniem Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym uzasadnia przede wszystkim jego sytuacja materialna. Podnoszone przez skarżącego okoliczności związane ze stanem zdrowia, zadłużeniem, niemożnością uprawiania posiadanej ziemi, brakiem zatrudnienia powodują, że należy określić ją jako trudną. Sytuacja bytowa skarżącego jest niewątpliwie zachwiania również przez fakt skierowania egzekucji do jedynego źródła dochodu skarżącego jakim jest renta w kwocie 750 zł brutto miesięcznie.
Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd uznał, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i w konsekwencji zwolnił go od ich uiszczenia w zakresie całkowitym oraz przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 244, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.