Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 18 października 2012 r., oddalił skargę H.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
W dniu 20 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego, ustanowiony w ramach prawa pomocy, adwokat R.B. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 18 października 2012 r. wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia według norm przepisanych za sporządzenie przedmiotowej opinii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej zwana "ustawa p.p.s.a.", adwokat wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej "rozporządzenie".
Stosownie do treści § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, co stanowi o skonsumowaniu przyznanego stronie prawa pomocy, a zatem o możliwości przyznania mu kosztów tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Adwokat nie złożył jednak oświadczenia, o którym mowa § 20 rozporządzenia.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia, wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia braków o jakim mowa w art. 49 ustawy p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05, opublikowany Lex nr 242945).
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 20 rozporządzenia postanowił jak w sentencji.