Uzasadnienie
Wyrokiem z 30 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę E.C. i W. C. reprezentowanych przez adwokata z urzędu J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r.
Pełnomocnik strony skarżącej ustanowiony w ramach prawa pomocy adwokat J. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie kosztów według norm przepisanych oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) dalej ustawa p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W rozpoznawanej sprawie jest to rozporządzenie z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) dalej rozporządzenie. W myśl bowiem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które weszło w życie 2 listopada 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł.
Niniejsza sprawa dotyczy podatku od nieruchomości za 2014 r., a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 332 zł, zatem należy do kategorii spraw określonych w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, zgodnie z którym stawka w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 6. Paragraf ten w punkcie pierwszym stanowi, że stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł – 60 zł.
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził oraz przedłożyła Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 20 rozporządzenia, wraz z opinią złożył wniosek o zasądzenie kosztów według norm przepisanych wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części.
Kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 6 pkt 1 wyniosła 120 zł. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 27,60 zł, należało ustalić na kwotę 147,60 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 6 pkt 1 rozporządzenia, przyznano wynagrodzenie orzekając, jak w sentencji postanowienia.