Uzasadnienie
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zatem podmiot uprawniony do wniesienia skargi musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi.
W niniejszej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] uchylającą w całości decyzję Burmistrza S[...] z [...] r. r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r. i przekazującą sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia złożył Burmistrz S..
Wymaga wyjaśnienia, że jednostka samorządu terytorialnego jako osoba prawna może być stroną postępowania podatkowego i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy Ordynacji podatkowej przyznają stronom postępowania.
Ustawa może jednak wyznaczyć organowi jednostki samorządu terytorialnego, jak w niniejszej sprawie, rolę organu podatkowego w rozumieniu art. 13 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.). Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji, niemający legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu.
Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 527/12 (dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl), że nie może być dopuszczalna sytuacja, którą ocenić należałoby jako kuriozum, że ten sam podmiot - gmina (jej organ) - raz występuje w sprawie jako organ administracji wykonujący swoje władztwo, a raz - gdy uzna, że jest to dla niego korzystne - jako strona domagająca się ochrony w istocie przed działaniami organu administracji wyższego stopnia.
W związku z powyższym skoro Burmistrz S. wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, to nie ma on legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Na marginesie należy wskazać, że w przypadku gdy strony postępowania administracyjnego nie są zainteresowane poddaniem kontroli przez sąd administracyjny decyzji organu odwoławczego, a w ocenie organu pierwszej instancji zachodzą przesłanki niezgodności z prawem tej decyzji, skargę na podstawie art. 8 ustawy p.p.s.a. mogą wnieść prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym żadne uregulowania prawne nie stoją na przeszkodzie temu, aby takie zawiadomienie tych organów w takiej sytuacji pochodziło od organu podatkowego (por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2006r., sygn. akt. II OSK 780/05 LEX nr 209459).
Z tych względów skargę Burmistrza Stąporkowa, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., należało odrzucić.