Uzasadnienie
G. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...]nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych. Wraz ze skargę strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z 26 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy zwolnił G. M. od kosztów sądowych w całości i ustanowił dla niego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika adwokat A. B..
Wyrokiem z 26 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę G. M..
Po doręczeniu stronie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, do WSA w Kielcach 18 stycznia 2016 r. wpłynęła opinia adwokat A. B. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, w której zawarto wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Na wezwanie Sądu ponadto pełnomocnik przedłożyła potwierdzenie nadania opinii skarżącemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270 ze zm.) dalej zwana "ustawa p.p.s.a." adwokat, wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie, na podstawie art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2015.650) oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2015.1801) dalej "Rozporządzenie", mają zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r. oraz przepisy Rozporządzenia.
Stosownie zaś do § 3 Rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Nie ulega wątpliwości, że z treści przepisu wynika, iż aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż tylko oświadczenie tej treści pozwala w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. postanowienie NSA z 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08 – lex nr 527807).
Jednocześnie należy podkreślić, że brak oświadczenia unormowanego w § 3 Rozporządzenia nie stanowi braku formalnego podlegającego uzupełnienie w trybie art. 49 ustawy p.p.s.a. Brak takiego oświadczenia wywołuje natomiast skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08 – lex nr 493827). W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w § 3 Rozporządzenia. Tym samym nie można ustalić w jakiej części pełnomocnikowi należy się wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu, co przesądza o braku możliwości uwzględnienia jego wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 3 Rozporządzenia, postanowił jak w sentencji postanowienia.