Uzasadnienie
W.C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 23 sierpnia 2019 r. znak: (...) w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że czynności egzekucyjne pogarszają i tak bardzo trudną jego sytuację materialną. Dalsze czynności egzekucyjne mogą wiązać się z licytacją i sprzedażą jego majątku, co pociągnie za sobą nieodwracalne skutki. W ocenie skarżącego wstrzymanie wykonania aktu nie kłóci się z interesem publicznym, gdyż skarżący czyni wszystko, aby zaległość podatkowa po przeprowadzeniu postępowania sądowego była możliwa przez niego do spłacenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325).
W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w (...) w sprawie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania dotyczącego skargi zobowiązanego na czynność egzekucyjną. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Postanowienie to nie nakłada na skarżącego żadnych nowych obowiązków, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z 2 grudnia 2013 r. sygn. akt II FZ 1128/13, z 20 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 3385/12, z 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 470/14 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skoro zatem wniosek strony skarżącej dotyczy postanowienia, które nie podlega wykonaniu, zasadnym jest jego oddalenie.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.