Uzasadnienie
W piśmie z dnia 9 lutego 2008r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skarżący D. K. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 28 lutego 2008r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie nadesłał w dniu 12 marca 2008r. wniosek sporządzony na formularzu PPF wnosząc o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.
Z informacji zawartych w złożonym wniosku wynika, iż skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe. Według oświadczenia w skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie wielkości 26m² oraz nieruchomość rolna wielkości 0,75ha. Oszczędności ani przedmiotów wartościowych skarżący nie wskazuje.
Skarżący utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczenia rentowego w wysokości 301zł miesięcznie – po potrąceniach.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W istocie instytucja ta stanowi pomoc państwa dla osób, które z uwagi na trudną sytuację finansową nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania dla siebie i rodziny.
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Uwzględniając sytuację materialną skarżącego, należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Ponadto przedstawione we wniosku okoliczności dotyczące sytuacji materialnej skarżącego uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1, § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.