Uzasadnienie
E. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji zajęcia prawa majątkowego. Skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2011r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.
Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. w piśmie z dnia 20 grudnia 2011r. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, że wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego M. W. W dniu 19 stycznia 2011r. na rozprawie ze skargi E. J. stawił się substytut z upoważnienia radcy prawnego M. W.. Złożył wniosek o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w żadnej części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) radca prawny wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), powoływane dalej jako rozporządzenie.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia stawka w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz radcy prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Niniejsza sprawa dotyczy odmowy zwolnienia z egzekucji zajęcia prawa majątkowego, a zatem należy do kategorii spraw określonych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu stawiając się na wyznaczonej w dniu 19 stycznia 2011r. rozprawie podjął czynności uzasadniające przyznanie mu wynagrodzenia. Wobec powyższego, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd ustalił wynagrodzenie w sprawie w kwocie 295,20 złotych, w tym kwotę 55,20 złotych tytułem podatku od towarów i usług, i sumę tę przyznał radcy prawnemu.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.