Uzasadnienie
W sprawie ze skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 r. S. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W złożonym wniosku skarżący podał, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną, mieszkają w domu, w którym mają ustanowioną służebność, nie wykazał żadnego majątku. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na trudną sytuację finansową spowodowaną ciężką onkologiczną chorobą żony – dwa razy w miesiącu konieczne są wyjazdy do Kielc na leczenie. Skarżący i jego żona uzyskują dochód ze świadczeń rentowych w łącznej kwocie 1.556,00 zł miesięcznie netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżący wykazał koszty energii – 300 zł co dwa miesiące, woda – 200 zł kwartalnie, gaz – 50 zł co dwa miesiące, leki 200 zł miesięcznie, dojazdy na leczenie żony – 200 zł, telefon i internet – 110 zł miesięcznie.
Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Biorąc bowiem pod uwagę sytuację finansową skarżącego i jego rodziny, a zwłaszcza wysokość oraz źródło miesięcznych dochodów, brak majątku oraz problemy zdrowotne żony skarżącego, należało stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.