Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 4 marca 2009r. W. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego.
W złożonym wniosku skarżący powołuje się na trudną sytuację majątkową oraz charakter jego sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach. Skarżący podnosi, że ze względu na zły stan zdrowia nie ma możliwości w sposób samodzielny reprezentować swoich interesów i bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika nie będzie w stanie należycie bronić swojego stanowiska. Sytuacja majątkowa nie pozwala mu na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Ponadto skarżący wnosi o uwzględnienie informacji zawartych w złożonym przez niego wniosku na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych z dnia 14 stycznia 2009r., w którym oświadcza, że uzyskuje emeryturę w wysokości 1088,00zł brutto, Urząd Skarbowy dokonuje potrącenia 1/3 tego świadczenia. Tym samym skarżący dysponuje faktycznie kwotą 643,86zł miesięcznie. Z żoną S. S. ma ustanowioną rozdzielność majątkową. Skarżący nie wykazuje majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Uwzględniając sytuację finansową skarżącego, przede wszystkim wysokość uzyskiwanych dochodów, brak majątku, oszczędności i przedmiotów wartościowych oraz zły stan zdrowia należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Wobec powyższego uznano, że wniosek o ustanowienie radcy prawnego jest zasadny i działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1, § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji postanowienia.