Uzasadnienie
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych.
Zgodnie z art. 37 § 1 i 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz.718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedochowanie wskazanych wymogów stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.) pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.).
Z treści art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a., wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis.
Brak uiszczenia wpisu przy wniesieniu pisma skutkuje, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o dokonanie wpisu w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
G. W., reprezentowana przez B. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego ARiMR w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej, nie uiszczając wpisu oraz nie przedkładając pełnomocnictwa. W związku z tym została wezwana do dokonania tych czynności w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono prawidłowo 14 grudnia 2016 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu oraz nie przedłożyła pełnomocnictwa.
Z podniesionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.