Uzasadnienie
W dniu 8 maja 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.wydało decyzję [...] odmawiającą T.Z. umorzenia łącznego zobowiązania pieniężnego. W ostatnim zdaniu uzasadnienia decyzji zawarto pouczenie, że strona, jeżeli uzna, że decyzja ta narusza prawo, może wnieść skargę za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, z podaniem daty i oznaczenia zaskarżonego aktu.
Decyzja została doręczona stronie za pośrednictwem poczty 14 maja 2015 r. Na decyzję strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach 21 września 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 30 października 2015 r. odrzucił skargę, podnosząc, że została ona wniesiona po upływie przewidzianego prawem terminu. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 16 listopada 2015 r.
W dniu 20 listopada 2015 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Podniósł, że pouczenie w zaskarżonej decyzji nie zawierało terminu do wniesienia skargi. O tym, że termin jest trzydziestodniowy skarżący dowiedział się dopiero 17 września 2015 r. z programu telewizyjnego. Będąc wtedy właściwie poinformowany, 21 września 2015 r. złożył przygotowaną wcześniej skargę. W ocenie skarżącego, okoliczność braku pouczenia o terminie na wniesienie skargi usprawiedliwia niedotrzymanie terminu i stanowi podstawę do jego przywrócenia.
Skarżący wezwany został do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przez jej opłacenie w kwocie 500 zł. W odpowiedzi na to wezwanie złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 17 grudnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zwolnił T. Z.od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z postanowieniami art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a." - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym.
W pierwszej kolejności zaznaczenia wymaga kwestia, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy przyjąć, że skarżący o uchybieniu terminu dowiedział się z postanowienia o odrzuceniu skargi i w terminie siedmiu dni złożył wniosek o przywrócenie terminu. Z obowiązku opłacenia skargi, jako jednego z wymogów formalnych wniosku o przywrócenie terminu, został zwolniony. Wobec tego należało przejść do oceny wystąpienia przesłanki dotyczącej braku winy w uchybieniu terminu.
Zgodnie z treścią art. 214 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613), stronie nie może szkodzić błędne pouczenie w decyzji co do wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia. Sytuacja polegająca na braku pouczenia miała miejsce właśnie w przedmiotowej sprawie, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w decyzji z [...] r. nie pouczyło o terminie w jakim strona może wnieść skargę. Spowodowało to złożenie skargi po terminie a w konsekwencji jej odrzucenie. Tym samym z przyczyn leżących po stronie organu, strona pozbawiona została możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Treść art. 214 Ordynacji podatkowej wskazuje, że w takiej sytuacji skarżący nie może ponosić winy w nieterminowym dokonaniu czynności procesowej. Bez pouczenia w tym zakresie nie posiadał wiedzy w jakim terminie należy złożyć skargę.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uchybienie terminowi do wniesienia w niniejszej sprawie skargi nastąpiło bez winy skarżącego.
Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.