Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 83/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia.
W dniu 8 kwietnia 2015 r. M. W. złożyła wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego celem sporządzenia i złożenia skargi kasacyjnej.
Skarżąca przedstawiając swoja sytuację materialną we wniosku o przyznanie prawa pomocy w całości z dnia 27 lutego 2015 r. wskazała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym, nie wykazała majątku, jako dochód wskazała świadczenie emerytalne w kwocie 1.203 zł netto miesięcznie. Miesięczne wydatki skarżąca oszacowała na kwotę 1.082 zł – 800 zł opłata za wynajem pokoju oraz media, 112 zł, leki, 24 zł TV, 49 zł Internet, 90 zł opłaty pocztowe i sądowe. Pozostałą kwotę świadczenia emerytalnego skarżąca przeznacza na wyżywienie.
W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a" od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy "p.p.s.a" powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 3 ustawy "p.p.s.a" prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie adwokata i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy "p.p.s.a" przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza przedstawionej sytuacji materialnej M. W. wykazała, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie.
Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim fakt, że skarżąca sama pozostaje w gospodarstwie domowym, nie posiada majątku, jej jedynym dochodem jest świadczenie emerytalne, ponadto jest osobą w wieku 73 lat, co znacznie utrudnia możliwości uzyskiwania dodatkowego dochodu.
W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa skarżącej nie pozwala na poniesienie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznych wydatkach.
Rozpoznając wniosek M. W. o ustanowienie pełnomocnika w sprawie niniejszej odstąpiono od przesyłania skarżącej urzędowego formularza PPF celem przedstawienia aktualnej sytuacji skarżącej i rozważono informacje o stanie majątkowym, rodzinnym i finansowym wnioskodawczyni zawarte na urzędowy formularzu PPF złożonym w dniu 27 lutego 2015 r.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia