Uzasadnienie
W skargach skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie F.Ś. zakwestionował decyzje Dyrektora Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 grudnia 2014r. o numerach [...]i [...]w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności.
Sprawy z tych skarg zostały zarejestrowane pod dwoma sygnaturami, a to I SA/Kr 101/15 iI SA/Kr 102/15.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 22 stycznia 2014r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od tych skarg w kwotach po 200zł - w terminie 7 dnia od daty doręczenia tych wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wskazane wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 2 lutego 2015r.
W dniu 3 lutego 2015r. skarżący uiścił wpis w kwocie 200zł nie wskazując jednak, której z dwóch powyższych spraw dotyczy.
Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2015r. wezwano skarżącego o wyjaśnienie, do której sprawy uiścił wpis.
Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 23 lutego 2015r.
Tego samego dnia skarżący uiścił wpis w kwocie 200zł w niniejszej sprawie, a 25 lutego 2015r. skierował do Sądu pismo, w którym wyjaśnił, że poprzedni wpis uiścił do sprawy oznaczonej sygn. akt I SA/Kr 101/15, natomiast brak terminowego opłacenia skargi w niniejszej sprawie wynikał z niedokładnego zapoznania się z treścią wezwań i nieuprawnionego przyjęcia, że wpis w kwocie 200zł dotyczył obu spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
W świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") – sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (tak art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Skoro wezwania do usunięcia wpisu od skargi zostały skarżącemu doręczone w dniu 2 lutego 2015r. – termin do zadośćuczynienia im upływał w dniu 9 lutego 2015r., gdy tymczasem w niniejszej sprawie skarżący uiścił wpis dopiero w dniu 3 lutego 2015r. W konsekwencji stwierdzić należy, iż skarżący uchybił określonym przepisem art. 220 § 3 p.p.s.a. terminowi, co uzasadniałoby – zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu - odrzucenie skargi.
Jednocześnie jednak art. 86 § 1 p.p.s.a – w oparciu o który pełnomocnik Spółki sformułował wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków – stanowi, iż jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a. - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Przystępując do analizy treści wniosku podkreślić należy, iż został on złożony w terminie, a zatem możliwa jest jego merytoryczna ocena. Jeżeli bowiem przyczyna uchybienia terminu ustała z momentem zapoznania się przez skarżącego z treścią wezwania z dnia 13 lutego 2015r., doręczonego w dniu 23 lutego 2015r., to rozpoczęty w ten sposób bieg terminu do zaskarżenia decyzji zakończył się 2 lutego 2015r. Skierowany do Sądu w dniu 25 lutego 2015r. wniosek, poprzedzony uiszczeniem wpisu w dniu 23 lutego 2015r., czyniły zatem zadość ustawowym przesłankom.
Mając na uwadze ustanowione w wymienionych przepisach przesłanki przywrócenia terminu i stwierdzając, że warunki formalne złożenia wniosku w tym przedmiocie zostały spełnione – ocenie Sądu poddana być musiała merytoryczna przesłanka decydująca o zasadności wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie kryterium braku winy w uchybieniu terminu. Spełnienie tej przesłanki wymaga natomiast uprawdopodobnienia przez stronę, że dołożyła szczególnej staranności, przy dokonywaniu czynności procesowej, przy czym przepis nie wymaga od osoby wnioskującej o przywrócenie terminu udowodnienia braku winy, a jedynie jego uprawdopodobnienia.
Zarówno w nauce postępowania administracyjnego (por. np. A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego II, s. 368-370), jak i postępowania cywilnego (M. Jędrzejewska, Kodeks postępowania cywilnego III, s. 362) panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Stanowisko to zostało zaakceptowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 154/09. O braku winy w uchybieniu terminu można więc mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku jak również, gdy strona uchybiła terminowi na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności. Staranność strony należy oceniać przy użyciu miernika staranności, jakiej można oczekiwać od przeciętnego człowieka należycie dbającego o swoje sprawy. Przywrócenie terminu w związku z jego uchybieniem nie jest też dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że dochował należytej staranności i dbałości o swoje interesy. Wręcz przeciwnie, nie przeglądając dokładnie treści pism otrzymanych z Sądu i nie sprawdzając, czy istotnie wszelkie braki zostały uzupełnione, skarżący wykazał się właśnie niedbalstwem w prowadzeniu własnej sprawy. Miernikiem staranności jest bowiem dokładne zapoznanie się z pismami otrzymanymi z Sądu. Skarżący nie podał żadnej okoliczności, którą można by uznać za nagłą przeszkodę, która uniemożliwiła uiszczenie wpisu w zakreślonym terminie.
W związku z powyższym uprawnionym jest twierdzenie, że skarżący nie dochował należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw, jakiej w danych okolicznościach można by od niego oczekiwać. Przy dołożeniu należytej staranności, wnioskodawca bowiem byłby w stanie dopełnić swoich obowiązków i uiścić wpis w terminie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.
Zarządzenie
- 1. Proszę odnotować postanowienie z uzasadnieniem;
- 2. odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć:
- - skarżącemu z pouczeniem o zażaleniu,
- - Dyrektorowi Małopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Krakowie z pouczeniem o zażaleniu;
- 3. kal. 7 dni.
Kraków, dnia 18 marca 2015 r. Sędzia WSA Urszula Zięba