Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek F.Ś. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 9 grudnia 2014r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć środowiskowych.
W otwartym terminie do wniesienia zażalenia skarżący nadał na poczcie przesyłkę zawierającą cztery kserokopie zażalenia z dnia 31 marca 2015r. na to postanowienie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 12 maja 2015r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 31 marca 2015r. poprzez złożenie dwóch jego egzemplarzy odręcznie podpisanych, a to w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W odpowiedzi na to wezwanie, w zakreślonym terminie, skarżący przesłał do Sądu kolejne dwie kserokopie zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W świetle art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Jak stanowi art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie zaś z przepisem art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Skoro wezwanie do złożenia podpisanych egzemplarzy zażalenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 maja 2015r., to termin do uzupełnienia tego braku zażalenia upływał w dniu 27 maja 2015r. Strona pouczona o skutkach nieuzupełnienia braku nie uczyniła zadość wezwaniu.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.