Uzasadnienie
W myśl przepisu art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2 tego przepisu), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.), zaś częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 p.p.s.a.)
Natomiast zgodnie z przepisem art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej może nastąpić: w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W dniu 17 kwietnia 2007 r. M. S. złożył wniosek o przyznanie zwolnienia od koszów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i w pozostałym zakresie wniosek o przyznanie prawa pomocy oddalił. Od postanowienia tego skarżący złożył w ustawowym terminie sprzeciw (nazwany zażaleniem).
Następnie w dniu 8 maja 2007 r. (data stempla pocztowego) M. S. złożył do NSA w Warszawie wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów i przyznanie adwokata. Wniosek ten w dniu 21 maja 2007 r. został przekazany zgodnie z właściwością do WSA w Krakowie. Postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. referendarz sądowy oddalił wniosek strony skarżącej o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Również od tego postanowienia strona wniosła w ustawowym terminie sprzeciw.
W powyższych wnioskach o przyznanie prawa pomocy M. S. podał, iż źródłem utrzymania jego i żony jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 936 zł brutto i emerytura w wysokości 1341 zł brutto, z czego na rzecz wierzycieli (US w N. S. i ZUS w N. S.) jest potrącane 884 zł. Jeżeli uwzględnić jeszcze składki na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne, które w przypadku M. S. wynoszą łącznie 218,05 zł (w przypadku jego żony ich wysokość nie jest znana), to przy braku nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów o wartości powyżej 3000 EURO, M. S. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów. W związku z tym mają do niego zastosowanie przytoczone przepisy.
Z tego względu Sąd orzekł jak w sentencji.