Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a., Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek prostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny.
Sprostowaniu podlegają także oczywiste omyłki w uzasadnieniu wyroku, gdyż sentencja wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem tworzą jedną całość i w związku z tym powszechnie przyjmowany jest pogląd, iż sprostowaniu mogą podlegać wadliwości zarówno sentencji, jak i uzasadnienia,
Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II OSK 990/12, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie Sąd omyłkowo zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 290 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt) złotych zamiast kwoty 297 (słownie: dwustu dziewięćdziesięciu siedmiu) złotych. Równocześnie na stronie 15 uzasadnienia wyroku w wersie czwartym od dołu omyłkowo wskazano, że opłata od pełnomocnictwa wyniosła 14 (słownie: czternaście) złotych, podczas gdy opłata ta została uiszczona w kwocie 17 (słownie: siedemnaście) złotych.
Z uwagi na to, że nieprawidłowe wyliczenie kwoty należnego stronie skarżącej od organu administracji zwrotu kosztów postępowania ma charakter oczywistej omyłki wymagającej sprostowania w drodze postanowienia, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.