Uzasadnienie
Skarżąca A. S. złożyła do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 maja2009r. nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej nr [...]z dnia 02 marca2009 r. Powyższa decyzja zapadła na skutek złożenia przez podatniczkę A. S. wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 września 2008 r. Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 20 lutego 2007r. Nr [...]w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w kwocie 119.414,00zł.
Na rozprawie w dniu 09 lutego 2010r. Sąd z urzędu stwierdził, że w sprawie do sygn. akt: I SA/Kr 143/09 prowadzone jest postępowanie ze skargi podatniczki A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 września 2008 r. Nr [...]utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 20 lutego 2007r. Nr [...]w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w kwocie 119.414,00zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności uwidacznia się to w tych wypadkach, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA. Zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej.
Wobec tego zjawiska wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące innej decyzji albo orzeczenia (por. t.4 do art. 125 w B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).
Tak też się stało w niniejszej sprawie.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sądowo-administracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, w tym również sądowoadministracyjnego prowadzonego do sygn. akt: I SA/Kr 143/09 przed Tutejszym Sądem albowiem rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu (w którym zaskarżono tę sama decyzję administracyjną, jednakże w trybie,,zwykłym") będzie miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania prowadzonego do sygn. akt: I SA/Kr 1090/09 a które dotyczy skargi na decyzję wydaną w trybie odmowy wznowienia postępowania.
Przyjęte rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjonalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej.
Stosownie do art. 128 § 1 p.p.s.a Sąd ma obowiązek z urzędu podjąć zawieszone postępowanie, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. W sytuacji gdy postępowanie zawieszono ze względu na okoliczność, że rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku innego postępowania, postępowanie przed sądem administracyjnym należy podjąć od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
W tym stanie rzeczy należało uznać że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i zawiesić niniejsze postępowanie do czasu rozstrzygnięcia wskazanego powyżej postępowania w sprawie I SA/Kr 143/09.