Uzasadnienie
J.K. – nazywana dalej "Skarżącą", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 20 września 2023 r. (nr 1201-IOP1-2.4102.24.2022.17).
Zarządzeniem z 5 grudnia 2023 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżąca do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, pouczając przy tym stronę o rygorze jej odrzucenia w przypadku niedochowania siedmiodniowego terminu – tak jak stanowi art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej jako "P.p.s.a.").
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Postanowieniem z 19 stycznia 2024 r. (sygn. akt I SPP/Kr 2/24) starszy referendarz sądowy oddalił wniosek strony. Postanowienie to zostało doręczone stronie 9 lutego 2024 r. w trybie przewidzianym w art. 74a § 8 P.p.s.a. Skarżąca nie wniosła sprzeciwu na powyższe postanowienie.
Zarządzeniem z 10 maja 2024 r. Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 5 grudnia 2023 r. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z urzędowego poświadczenia doręczenia wynika, że zarządzenie zostało doręczone stronie 27 maja 2024 r. w trybie przewidzianym w art. 74a § 8 P.p.s.a.
Ostatniego dnia zakreślonego powyżej terminu, tj. 4 czerwca 2024 r., strona złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, ponownie domagając się zwolnienia jej od wpisu sądowego od skargi (sygn. akt I SPP/Kr 104/24). Jednocześnie w tym terminie strona nie uzupełniła braków fiskalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., jeżeli skarga nie została opłacona przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku opłaty Sąd nie podejmie żadnej czynności.
Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie strona nie uiściła wymaganego wpisu od skarg. Równocześnie, z uwagi na to, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało zakończone, strona została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, wzywających do uiszczenia wpisu od skargi. Od tego rodzaju zarządzenia nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia. Jest ono wydawane, wówczas gdy kwestia przedmiotowej opłaty została prawomocnie przesądzona.
Równocześnie – co należy podkreślić – w sytuacji gdy strona ponownie występuje o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nadal jej zobowiązana do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych przesądza w tym wypadku o obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu zakreślonego w art. 220 P.p.s.a. Nie chroni zatem strony przed skutkami niezastosowania się do wezwania we wskazanym przez Sąd terminie. Przyjęcie odmiennego stanowiska skutkowałoby dopuszczeniem do sytuacji, w której uniemożliwione byłoby prowadzenie postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia NSA z dnia 20 grudnia 2023 r., sygn. III FZ 542/23, z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt III OZ 411/22, z dnia 1 października 2021 r. sygn. akt III OZ 720/21, z dnia 20 października 2020 r. sygn. akt II OZ 862/20, z dnia 1 marca 2017 r. sygn. akt I OZ 479/17, z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 810/14, z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt II OSK 1380/11; dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Tym samym wystąpienie Skarżącej z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie wpłynęło na obowiązek wykonania zarządzeń wzywających do uiszczenia wpisów od skargi.
Powyższe prowadzi do wniosku, że strona nie usunęła braku skargi w przewidzianym terminie, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.