Uzasadnienie
"R" z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 maja 2013 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 20 lutego 2013 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 49.964,00 zł z tytułu podjętej w dniu 31 października 2012 r. uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego "R" Sp. z o.o. S.K.A.
W uzasadnieniu skarżąca Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 1a pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) w zw. z art. 2 ust. 1 Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. Urz. UE L z 2008 r. Nr 46 poz. 11 ze zm.), poprzez błędne uznanie, że spółka komandytowo-akcyjna nie jest spółką kapitałową w rozumieniu przepisów wspólnotowych oraz ich błędną implementację do krajowego porządku prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym także przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej) lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte (por. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 125 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011).
Dokonując wykładni tego przepisu, podkreśla się w judykaturze, że kluczowe do jego zrozumienia słowo "zależy" nie oznacza jakiegokolwiek wpływu, ale wpływ przewidziany prawem, a nie np. wynikający z autorytetu NSA. Chodzi więc w nim o sytuację, w której sąd nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, które powstało lub wyłoniło się w toku postępowania sądowego. Tylko wówczas zawieszenie postępowania może okazać się konieczne (zob. B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 206).
Taka sytuacja w ocenie Sądu wystąpiła w niniejszym postępowaniu, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r. w sprawie sygn. akt I SA/Kr 188/13 przedstawił na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego mających w sprawie zastosowanie, a mianowicie: 1) Czy art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że za spółkę kapitałową w rozumieniu tych przepisów należy uznać spółkę komandytowo-akcyjną, jeżeli z charakteru prawnego tej spółki wynika, że tylko część jej kapitału i wspólników może spełniać warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy?, 2) W przypadku, jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze byłaby negatywna – czy art. 9 dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że przyznając uprawnienie państwu członkowskiemu do nieuznawania podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy za spółki kapitałowe, przyznaje on dowolność państwu członkowskiemu w zakresie opodatkowania podatkiem kapitałowym tych podmiotów?
Identyczny problem dotyczący wykładni przepisów prawa unijnego powstał na gruncie niniejszej sprawy, a ponieważ postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest postępowaniem sądowym, które bez wątpienia mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (tak: postanowienia NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 13/11, LEX nr 1116251 oraz z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 1546/10, LEX nr 1137890), Sąd uznał, że rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia prawnego będzie miało istotne znaczenie dla oceny prawidłowości stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej wyrażonego w zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.