Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U Nr l53 poz l270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, a więc zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego może nastąpić wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z regulacji tej wynika, iż przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć tylko charakter wyjątkowy i dotyczyć tych osób, które naprawdę nie dysonują żadnymi środkami.
Wnioskodawca nie spełnia tego kryterium, gdyż ma stałe źródło dochodu w postaci wynagrodzenia za pracę, a ponadto jest właścicielem dwóch nieruchomości tzn mieszkania i działki rolnej.
Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje zgodnie z powołanym wyżej przepisem wtedy gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ciężar wykazania tych okoliczności spoczywa jednak na osobie która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Z użycia w tych przepisach określenia "gdy wykaże" wynika, że strona ma przekonać sąd, że znajduje się w sytuacji opisanej w tych przepisach, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli fakty, które podaje we wniosku, nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (post. NSA z dnia 9 września 2004 r., FZ 360/04, niepubl.). Do oceny sądu należy uznanie, czy strona ubiegająca się o takie zwolnienie wykazała, że spełnia wskazane przesłanki.
Podstawę do przyznania prawa pomocy stanowią informacje wynikające z oświadczenia zawartego na wniosku składanym przez strony na urzędowym formularzu (art. 252 § 1 p.p.s.a.). Jeżeli oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego strony lub budzi wątpliwości, sąd (referendarz sądowy) może wezwać stronę do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego (M. Niezgódka-Medek Komentarz do art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.)
W omawianej sprawie warunek ten nie został spełniony. Pomimo wezwania przez referendarza sądowego o przedłożenie konkretnych dokumentów, które pozwoliły by na weryfikację danych zawartych we wniosku, wnioskodawca nie przedłożył żądanych dokumentów.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanego przepisu oraz art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.