Uzasadnienie
W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Stosownie zaś do treści art. 166 do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Tym samym za dopuszczalne należy uznać również sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w postanowieniu. O możliwości zaś zastosowania instytucji sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w odniesieniu do zarządzenia przesądza art.167 p.p.s.a. (por. Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VII).
Przy sporządzaniu wydanych w niniejszej sprawie zarządzenia Sędziego z dnia 25 stycznia 2018 r. o pozostawieniu pisma skarżącego bez rozpoznania oraz postanowienia Sądu z dnia 20 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi doszło do oczywistej omyłki pisarskiej poprzez błędne wpisanie w przedmiocie sprawy, że dotyczy ona stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji orzekającej o odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych podczas, gdy z akt sprawy wynika, że jej przedmiotem jest stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji orzekającej o odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące: sierpień, wrzesień, październik, grudzień 2002 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Dokonane sprostowania nie prowadzą do zmiany ww. rozstrzygnięć.