Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r., nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia spółki jawnej C. na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2009 r. Nr[...];[...]odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku B. M. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przyznawanych premii pieniężnych jednorazowych za wprowadzenie nowego towaru oraz z tytułu rocznego obrotu osiągniętego przez kontrahenta.
Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:
W dniu 14 kwietnia 2008 r. wpłynął do Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przyznawanych premii pieniężnych jednorazowych za wprowadzenie nowego towaru oraz z tytułu rocznego obrotu osiągniętego przez kontrahenta. Stan faktyczny przedstawiony we wniosku dotyczył działalności spółki jawnej C. Wniosek ten został złożony przez B. M. W dniu 8 lipca 2008 r. Minister Finansów wydał dla B. M. interpretację indywidualną Nr[...], na którą B. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1329/08, uchylił w/w interpretację indywidualną z dnia 8 lipca 2008 r., wskazując, iż wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji nie dotyczył indywidualnej sprawy wnioskodawcy tj. B. M., ale spółki, której wnioskodawca jest wspólnikiem, co obliguje organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji.
W związku z powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2009 r. odmówił B. M. wszczęcia postępowania w sprawie z jego wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przyznawanych premii pieniężnych jednorazowych za wprowadzenie nowego towaru oraz z tytułu rocznego obrotu osiągniętego przez kontrahenta.
W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż wniosek złożył B. M. jako osoba fizyczna tymczasem wniosek dotyczył przyznawanych premii pieniężnych jednorazowych za wprowadzenie nowego towaru oraz z tytułu rocznego obrotu osiągniętego przez kontrahenta odnośnie C. spółka jawna w T. Zaznaczono, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby spółka jawna C. wystąpiła z odrębnym wnioskiem o wydanie interpretacji w swojej indywidualnej sprawie poprzez wskazanie właściwego dla siebie stanu faktycznego.
Na powyższe postanowienie spółka jawna C. wniosła zażalenie. W zażaleniu podniesiono, iż naruszono przepisy prawa poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego. Zdaniem wnoszącego zażalenie, w w/w orzeczeniu WSA w Krakowie wskazano, że opłata za złożenie wniosku została wniesiona przez C., spółka jawna, a wszelka korespondencja w przedmiotowej sprawie była kierowana przez C. Spółka Jawna, której B. M. jest wspólnikiem. Zdaniem wnoszącego zażalenie, WSA w Krakowie orzekł, że wniosek został złożony przez C. spółka jawna, a tym samym odpowiedź powinna być udzielona ww. spółce. Uzasadnienie skarżonego postanowienia, zdaniem wnoszącego zażalenie, jednoznacznie świadczy, że Minister Finansów wskazując, iż spółka powinna powtórnie wystąpić z zapytaniem, kwestionuje stan faktyczny ustalony przez WSA w Krakowie. Zdaniem wnoszącego zażalenie działanie Ministra Finansów stanowi rażące naruszenie prawa ze szkodą dla podatnika.
Po rozpoznaniu sprawy Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r. stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia przez skarżącą spółkę, gdyż stroną postępowania był B. M. Na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca spółka wniosła o stwierdzenie nieważności orzeczenia w całości, jako wydanego z naruszeniem prawa. Skarżąca podniosła, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu podważa zaufanie do państwa i stanowionego prawa, zarzuciła naruszenie zasady przyzwoitej legalizacji, zasady bezpieczeństwa prawnego, zasady ochrony zaufania do państwa i stanowionego prawa gwarantowanych Konstytucją, a rozwiniętych w art. 7 k.p.a. Zdaniem skarżącej spółki, Dyrektor Izby Skarbowej winien był w oparciu o złożony wniosek oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydać interpretację indywidualną dla C. spółka jawna.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadzał się do rozstrzygnięcia czy C. spółka jawna miała legitymację do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wydane w stosunku do B. M. – jako osoby fizycznej, będącego wspólnikiem skarżącej spółki.
Stosownie do art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005, Nr 8, poz. 60 ze zm.) Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. Przepis ten wprowadza zatem ograniczenie kto może wystąpić o taką interpretację – wniosek może złożyć zainteresowany podmiot w swojej indywidualnej sprawie. Zatem między sprawą, w której wnioskodawca wystąpił o udzielenie pisemnej interpretacji a wnioskodawcą musi wystąpić związek tego rodzaju, iż przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie wniosek o wydanie interpretacji podatkowej złożył B. M. i jako osoba fizyczna. Wniosek ten dotyczył jednak przyznania premii pieniężnych jednorazowych za wprowadzenie nowego towaru oraz z tytułu rocznego obrotu osiągniętego przez kontrahenta odnośnie C. spółka jawna w T. Nie dotyczył on więc zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie B. M.. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika bowiem, iż B. M. (będący wspólnikiem skarżącej spółki) działał w imieniu C. spółka jawna. Kwestia określenia, czy podmiot, który złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji jest podmiotem do tego uprawnionym istotna jest również ze względu na określenie przez ustawodawcę skutków udzielenia takiej interpretacji dla wnioskodawcy, jak i dla organu podatkowego.
Należy zwrócić uwagę na przepis art. 14m Ordynacji podatkowej, który określa przypadki, kiedy zastosowanie się do interpretacji, która zostanie następnie zmieniona lub nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty. Ponieważ skutki związane z udzieleniem interpretacji dotyczą podmiotu, który o nią wystąpił, C. spółka jawna, której wnioskodawca jest wspólnikiem nie mogłaby korzystać z ochrony, jaka wynika z faktu udzielenia interpretacji B. M. Zgodnie z art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 Ordynacji podatkowej, zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z jakichkolwiek przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Zatem zgodnie z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej wniosek o udzielenie interpretacji niedotyczący indywidualnej sprawy wnioskodawcy obliguje organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji.
Z akt sprawy wynika, iż wniosek z dnia 9 kwietnia 2008 r. złożył B. M., wskazując swój adres: ul. J.[...], T. oraz własny numer[...]. Ponadto podpis pod wnioskiem złożył wyłącznie B. M., a na dowodzie wpłaty dotyczącym opłaty od wniosku jako szczegóły płatności wskazano "opłata zapytania z 09/04/2008; B. M. NIP. Uzupełnienie wniosku złożone na formularzu ORD-IN także jednoznacznie potwierdza, że wnioskodawcą był B. M. gdyż podano jego NIP i PESEL, jako rodzaj wnioskodawcy wskazano "osoba fizyczna", widnieje tam również podpis B. M. Ponadto wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz skargę do WSA wniósł i podpisał B. M. wskazując własny adres i NIP.
W świetle powyższego, Dyrektor Izby Skarbowej, nie powinien był wydać interpretacji indywidualnej dla B. M., lecz od razu odmówić wszczęcia postępowania. Nieprawidłowość tę wyeliminował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydając wyrok o sygn. I SA/Kr 1329/08 z dnia 15 stycznia 2009 r., uchylający w/w interpretację indywidualną. Zatem nie znajduje podstaw stwierdzenie skarżącego, jakoby WSA w Krakowie orzekł, że wniosek został złożony przez C, spółka jawna dlatego interpretacja indywidualna powinna być udzielona tej spółce.
W przedmiotowej sprawie bez znaczenia pozostaje fakt, że na kopertach, w których B. M. przesyłał pisma, wniosek o wydanie interpretacji, uzupełnienie wniosku, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz skargę umieszczono pieczątkę C. spółka jawna. Istotą sprawy jest bowiem treść zawarta we wniosku, którego formę określił jednoznacznie ustawodawca w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wzoru wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz sposobu uiszczenia opłaty od wniosku (Dz. U. Nr 112, poz. 771 ze zm.), która służy do określenia osoby wnioskodawcy.
Ponadto zauważyć należy, że z żadnego dokumentu znajdującego się w aktach sprawy nie wynika, aby B. M. składając wniosek działał w imieniu C. spółka jawna.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skoro wnioskodawcą i stroną w całym postępowaniu był B. M. to prawo złożenia zażalenia na postanowienie Nr[...],[...]z dnia 17 kwietnia 2009 r. przysługiwało B. M., a nie C. spółka jawna. Tym samym skarżąca spółka pozbawiona była legitymacji procesowej do wniesienia zażalenia. Zgodnie bowiem z treścią art. 236 § 1 i 220 § 1w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie zażalenie służy stronom. Natomiast stosownie do treści art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (który znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 239 Ordynacji podatkowej) organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się w zaskarżonym postanowieniu naruszenia przepisów prawa materialnego, ani procesowego, które skutkowałoby wyeliminowaniem kwestionowanego postanowienia z obrotu prawnego.
A zatem działając w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.