Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2009r. Nr[...], [...],[...]Naczelnik Urzędu Skarbowego obciążył M. S. kosztami w kwocie 1.000,00 zł, poniesionymi w związku z postępowaniem prowadzonym w celu określenia zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy przeniesienia własności nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę nr 38 o powierzchni 2.513 m2, położonej w M. gmina S..
Wartość opisanej nieruchomości została ustalona przez biegłych rzeczoznawców majątkowych na kwotę 84.800,00 zł, natomiast w umowie sprzedaży nieruchomości zawartej aktem notarialnym z dnia 19 września 2007r. Rep. A nr [...] strony określiły wartość tej nieruchomości na kwotę 50.000,00 zł.
Stosownie do treści art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2005r., Nr 41, poz. 399 ze zm.), jeżeli podatnik nie określił wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej lub wartość określona przez niego nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, wartości rynkowej, organ ten wezwie podatnika do jej określenia, podwyższenia lub obniżenia, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, podając jednocześnie wartość według własnej, wstępnej oceny. W myśl art. 6 ust. 4 ustawy, jeżeli podatnik, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie określił wartości lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy dokona jej określenia z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez podatnika wyceny rzeczoznawcy. Jeżeli organ podatkowy powoła biegłego, a wartość określona, z uwzględnieniem jego opinii różni się o więcej niż 33% od wartości podanej przez podatnika koszty opinii ponosi podatnik.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik podatniczki wniósł o jego uchylenie zarzucając mu naruszenie przepisów art. 121, oraz art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej.
Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r. nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu podatkowego I instancji.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego zarzucając mu pominięcie argumentów zawartych w odwołaniu, co skutkowało naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych zawartych w art. 121 § l i § 2 oraz art. 122 w Ordynacji podatkowej
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie procesowym z dnia 28 września 2009r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozpatrzenia przez tut. Sąd sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1185/09 ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 lutego 2009r. w sprawie określenia M. S. zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnej od sprzedaży nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Na rozprawie w dniu 15 października 2009r. pełnomocnik skarżącej oraz pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej zgodnie uznali za zasadne i celowe zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Kr 1185/09 ze skargi na decyzję w przedmiocie określenia M. S. zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 126 w związku z art. 160 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesił postępowanie sądowe.