Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. (organ egzekucyjny) prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku A. W. (zobowiązany) na podstawie m.in. tytułu wykonawczego wystawionego w dniu 03.12.2019r. nr [...] przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. (wierzyciela) obejmującego grzywnę nałożoną w drodze mandatu karnego w wysokości 100,00 zł.
W ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny dokonał zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej zobowiązanego. Odpis tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu doręczono zobowiązanemu w dniu 06.02.2020r.
Zobowiązany pismem nadanym w dniu 13.02.2020r. złożył w ustawowym terminie zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podnosząc:
- • z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. tj. zarzut niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27§1 pkt.10 u.p.e.a.
W zarzutach zobowiązany wskazał, iż tytuł wykonawczy nie zawiera klauzuli organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej tj. został opatrzony wyłącznie imienną pieczątką Kierownika Referatu - M. K., bez podpisu. Podnosząc wskazany zarzut zobowiązany zarzucił organowi egzekucyjnemu rażące naruszenie art.29§2 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie wykonania wynikającego z niego obowiązku, a mianowicie obowiązku odstąpienia od egzekucji oraz zwrotu wierzycielowi tytułu wykonawczego w sytuacji, gdy tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art.27 §1i 2 ustawy.
Równocześnie zobowiązany wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułu wykonawczego.
W toku prowadzonego postępowania organ egzekucyjny wezwał zobowiązanego do przedłożenia kopii otrzymanego egzemplarza tytułu wykonawczego potwierdzającego argumenty podnoszone w zgłoszonym zarzucie. Pismem z dnia 16.03.2020r. zobowiązany przekazał do organu egzekucyjnego kopię wnioskowanego dokumentu.
Organ egzekucyjny pismem z dnia 20.05.2020r. przekazał do wierzyciela kopię złożonych przez zobowiązanego zarzutów, celem zajęcia stanowiska.
Wierzyciel - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. - postanowieniem z dnia 01.06.2020r. znak [...] uznał wniesiony zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej za nieuzasadniony.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. wskazał m.in., że w ewidencji grzywien prowadzonej przez wierzyciela figuruje nieopłacony mandat karny kredytowany o numerze seryjnym [...] w wysokości 100 złotych, nałożony w dniu 23 lutego 2018 r. przez funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w Ż. na A. W.. Ponieważ mandat karny, będący przedmiotem niniejszego postępowania został przyjęty i podpisany przez ukaranego w dniu 23 lutego 2018 r., w świetle art. 98 § 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (t. j. Dz. U. z 2020 r., póz. 729 - zwanej dalej k.p.w.) stał się prawomocny, ukarany miał obowiązek uiszczenia grzywny w terminie 7 dni od daty jej nałożenia. Niewykonanie zatem obowiązku nim nałożonego, stosownie do art. 100 § 12 k.p.w. w związku z art. 2 § 1 pkt 2 u.p.e.a, stało się podstawą egzekucji administracyjnej i podjęcia czynności zmierzających do wyegzekwowania należności, co jest obowiązkiem wierzyciela.
Wierzyciel zaznaczył, że w dacie wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] obejmującego należność pieniężną z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego o numerze seryjnym [...] z dnia 23 lutego 2018 r. w kwocie 100 złotych oraz wszczęcia postępowania egzekucyjnego, należność objęta tytułem wykonawczym nie została dobrowolnie wykonana i wyegzekwowana w całości przez organ egzekucyjny, umorzona w całości lub w części, nie uległa przedawnieniu i wygaśnięciu (art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a.). Przedmiotowa należność była zatem wymagalna. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. zaznaczył, że tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym, którego wszystkie elementy zostały wymienione w art. 27 § 1 u.p.e.a. Przytaczając treść wskazanego przepisu wierzyciel zauważył, iż przedstawione w treści tego przepisu wymogi formalne, zostały określone przez ustawodawcę, w celu zagwarantowania zobowiązanemu, że zostanie wyegzekwowana kwota, do zapłaty której rzeczywiście jest zobligowany.
Dopiero taki brak formalny tytułu wykonawczego, który tę gwarancję istotnie narusza, należy postrzegać w kategorii przesłanki do uznania zarzutu opartego na podstawie art. 33 §1pkt 10 u.p.e.a. za zasadny.
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. przenosząc określone w art. 27 § 1 u.p.e.a. elementy składowe tytułu wykonawczego, na tytuł wykonawczy o numerze [...] wystawiony w dniu 3 grudnia 2019 r., stwierdził, że przedmiotowy tytuł wykonawczy wystawiony został w sposób prawidłowy, zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym oraz zawiera wszystkie niezbędne elementy, które umożliwiły przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego. W ww. tytule wykonawczym w części E znalazły się wszystkie wymagane dane i informacje, w tym:
* art. 98 k.p.w. jako przepis prawa, z którego wynika dochodzona należność pieniężna oraz art. 100 § 12 k.p.w., wskazujący na możliwość dochodzenia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym;
* rodzaj dochodzonej należności jaką jest "grzywna nałożona w drodze mandatu karnego", zindywidualizowana następnie poprzez serię, numer, datę wystawienia mandatu oraz kwotę i datę, do której należność może być dochodzona.;
* data doręczenia upomnienia oraz kwota kosztów upomnienia - 11,60 zł;
* informacja o niepobieraniu odsetek za zwłokę.
* Niezależnie od tego wierzyciel zaznaczył jednocześnie, że zgodnie z treścią art. 26 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Natomiast wzór, o którym mowa powyżej, określa w drodze rozporządzenia minister właściwy do spraw finansów publicznych. Przedmiotowy wzór zawiera treść określoną w art. 27 u.p.e.a., a ponadto umożliwia elektroniczne przetwarzanie danych zawartych w tytule wykonawczym. W wydanym na podstawie art. 26 § 2 u.p.e.a. rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej z dnia 8 sierpnia 2016 r. (Dz. U. z 2018 r. póz. 850) określono w § 1 pkt 1 wzór tytułu wykonawczego stosowanego w egzekucji należności pieniężnych, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia. W przedmiotowym wzorze, została wydzielona część I. OZNACZENIE I KLAUZULA ORGANU EGZEKUCYJNEGO, której wypełnienie jest czynnością materialno-techniczną, do której zobligowany został organ egzekucyjny, nie wierzyciel, na co wskazuje również treść art. 27 § 1 pkt 10 u.p.e.a., zgodnie z którym, tytuł wykonawczy zawiera: 10) klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej.
W związku z powyższym, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. uznał, iż nie jest uprawniony do zajęcia stanowiska odnośnie tego elementu tytułu wykonawczego. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia i przedstawione okoliczności, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutu, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a.
Rozpoznając zażalenie zobowiązanego na przedmiotowe postanowienie wierzyciela Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w O. postanowieniem z dnia 29.07.2020r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O..
W uzasadnieniu wskazanego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w O. wskazał m.in., iż zakwestionowany tytuł wykonawczy zawiera wszystkie elementy tak w zakresie danych zobowiązanego (część A), danych dotyczących należności pieniężnych (część E) oraz oznaczenia i wniosku wierzyciela (część F).
W odniesieniu do podniesionego zarzutu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w O. wskazał, że oznaczenie i klauzula organu egzekucyjnego znajduje się w części I tytułu wykonawczego. Obowiązek nadania klauzuli wykonalności leżał po stronie organu egzekucyjnego, nie wierzyciela, w związku z powyższym brak w zaskarżonym postanowieniu stanowiska odnośnie tego elementu tytułu wykonawczego nie narusza przepisów u.p.e.a. w sposób, który miałby wpływ ma ocenę prawidłowości postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela. Jednocześnie organ II instancji zauważył, iż zarzut, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. odnosi się do tytułu wykonawczego, a nie jego odpisu. Znajdujący się w organie egzekucyjnym w aktach sprawy oryginał tytułu spełnia wszystkie wymogi określone w art.27 u.p.e.a., w tym zawiera klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej opatrzoną podpisem osoby upoważnionej do działania w imieniu organu egzekucyjnego.
Doręczenie wadliwego odpisu tytułu wykonawczego, gdy sam tytuł, na podstawie którego przystąpiono do egzekucji jest prawidłowy, nie może stanowić podstawy zgłoszenia zarzutu. Przepis art.27 §1 i §2 u.p.e.a. normuje bowiem zawartość tytułu wykonawczego, a nie jego odpisu. Na poparcie powyższej tezy organ odwołał się do stanowiska WSA w Warszawie zawartego w wyroku z dnia 12.07.2012r. sygn. akt III SA/Wa 2632/11. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w O. za nieuzasadniony uznał także zarzut naruszenia art.29§2 u.p.e.a., wskazując m.in., iż w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do zaniechania przez organ egzekucyjny prowadzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do zobowiązanego.
Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. - dysponując ostatecznym postanowieniem w sprawie stanowiska wierzyciela, postanowieniem z dnia 25.08.2020r. nr [...] uznał zgłoszony przez zobowiązanego zarzut egzekucyjny za nieuzasadniony. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. zauważył m.in., iż zgodnie z art. 33 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2020 r., podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art.
27. Z brzmienia tego zapisu wynika bezspornie, iż przedmiotowy zarzut odnosi się wyłącznie do elementów pozostającego w aktach egzekucyjnych tytułu wykonawczego wystawionego przez wierzyciela i uzupełnionego przez organ egzekucyjny. Tym samym organ egzekucyjny uznał, iż odpis tytułu wykonawczego nie stanowi dokumentu urzędowego niezbędnego do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, lecz jest dokumentem, którego doręczenie zobowiązanemu stanowi zdarzenie wszczynające egzekucję, o czym stanowi art. 26 § 5 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. przyznał, iż nie kwestionuje tego, iż odpis tytułu wykonawczego doręczany zobowiązanemu powinien odpowiadać treści oryginału i wyjaśnił, iż brak podpisu osoby uprawnionej do działania w imieniu organu egzekucyjnego w części I przesłanego do zobowiązanego odpisu tytułu wykonawczego nr [...] był spowodowany zwyczajnym przeoczeniem związanym ze znaczą ilością tytułów wykonawczych, którym nadawana była w dniu 18.12.2019 r. klauzula o skierowaniu ich do egzekucji administracyjnej.
Odnosząc się do zgłoszonego przez A. W. poza zakresem art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. zarzutu naruszenia przez organ egzekucyjny art. 29 § 2 u.p.e.a. poprzez zaniechanie obowiązku odstąpienia od egzekucji oraz zwrotu wierzycielowi tytułu wykonawczego niespełniającego wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2 u.p.e.a. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. wskazał, iż w związku z przekazanym przez wierzyciela tytułem wykonawczym nr [...] nie wystąpiły okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 29 § 2 u.p.e.a., co znalazło swój wyraz w skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji i nadaniu mu klauzuli wykonalności. Organ egzekucyjny zaznaczył, że zarzut podnoszony przez A. W. dotyczy działań organu egzekucyjnego (nadanie klauzuli wykonalności) a nie obowiązków wierzyciela.
Zobowiązany pismem z dnia 08.09.2020r. złożył w ustawowym terminie zażalenie na opisane powyżej postanowienie organu egzekucyjnego. Organowi I instancji zobowiązany zarzucił: nieuwzględnienie, iż tytuł wykonawczy nie zawiera klauzuli organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej - na tytule nie ma podpisu komornika, naruszenie art. 29 § 2 u.p.e.a. poprzez zaniechanie wykonania obowiązku odstąpienia od egzekucji oraz zwrotu wierzycielowi tytułu wykonawczego w sytuacji gdy tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2 u.p.e.a. Niezależnie od tego A. W. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów art. 34 §1,2,4 u.p.e.a. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie pomimo istnienia podstaw prawnych i faktycznych dla przeciwnego postąpienia.
Rozpoznając przedmiotowe zażalenie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z dnia 19 października 2020r. znak [...] utrzymał zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego w mocy.
W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia organ II instancji odnosząc się do zarzutu z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. tj. niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., poprzez brak złożonego podpisu osoby działającej w imieniu organu egzekucyjnego, stwierdził że wierzyciel sporządził i skierował do organu egzekucyjnego ww. tytuł wykonawczy celem wyegzekwowania obowiązku w trybie egzekucji administracyjnej. Organ egzekucyjny wszczął postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela. W dniu 18.12.2019r. została nadana klauzula o skierowaniu do egzekucji administracyjnej ww. tytułu - przez osobę działająca z upoważnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. - Kierownika Referatu M. K.. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 10 u.p.e.a. tytuł wykonawczy zawiera klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej (cześć I - oznaczenie i klauzula organu egzekucyjnego), której wypełnienie należy do organu egzekucyjnego.
Na tytule wykonawczym znajdującym się w aktach sprawy widnieje odcisk pieczęci zawierającej imię, nazwisko i stanowisko służbowe oraz podpis osoby upoważnionej do działania w imieniu organu egzekucyjnego, nazwę i adres siedziby organu egzekucyjnego oraz datę nadania klauzuli. Wobec powyższego ww. tytuł zawiera wszystkie elementy określone rozporządzeniem Ministra Finansów w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej. W odpisie ww. tytułu dla zobowiązanego (okazanym po wezwaniu przez zobowiązanego) brakuje podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu organu egzekucyjnego. Organ egzekucyjny wyjaśnił, że brak podpisu osoby uprawnionej do działania w imieniu organu egzekucyjnego w części I przesłanego do zobowiązanego tytułu spowodowany był przez "przeoczenie" związane z dużą ilością tytułów. wykonawczych, którym nadana była w dniu 18.12.2019r. klauzula o skierowaniu ich do egzekucji administracyjnej.
Organ egzekucyjny wraz z zaskarżonym postanowieniem przekazał uwierzytelnioną kserokopię tytułu wykonawczego (jako załącznik do postanowienia). Ponadto organ zażaleniowy zaznaczył, iż ustawodawca nie wskazuje kształtu klauzuli ani jej treści. Nie nakazuje umieszczenia w niej podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu organu egzekucyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2020r. II FSK 2427/19). Mając na uwadze powyższe w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., zarzut dotyczący naruszenia art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. nie zasługiwał na uwzględnienie i należało go uznać za nieuzasadniony.
Odnosząc się do zarzutu zażalenia naruszenia przez organ egzekucyjny art. 29 § 2 u.p.e.a. poprzez zaniechanie obowiązku odstąpienia od egzekucji oraz zwrotu wierzycielowi tytułu niespełniającego wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2 u.p.e.a., organ II instancji wskazał, iż kwestia będąca przedmiotem sporu - brak podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu organu egzekucyjnego na odpisie tytułu dla zobowiązanego, dotyczy działań organu egzekucyjnego, a nie wierzyciela, zatem nie było podstaw do odstąpienia lub zwrotu. Jednocześnie organ II instancji wskazał, iż wniosek zobowiązanego o umorzenie postępowania egzekucyjnego nie został zakwalifikowany jako odrębny wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, ponieważ zgodnie z art. 34 § 4 u.p.e.a. ewentualne uznanie zarzutu mogło skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisane powyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. złożył A. W.. W wywiedzionej skardze skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1. nieuwzględnienie, że tytuł wykonawczy nie zawiera klauzuli organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej [art. 27 § 1 pkt 10 w związku z art. 33 pkt 10 ustawy egzekucyjnej), albowiem na tytule wykonawczym nie ma podpisu komornika sądowego (rubryka 1.2) - jest co prawda pieczątka imienna (M. K. - Kierownik Referatu) ale nie ma podpisu tej osoby.
- 2. nieuwzględnienie, że zaskarżone zażaleniem postanowienie wydano z naruszeniem art. 29 § 2 ustawy egzekucyjnej poprzez zaniechanie wykonania obowiązku odstąpienia od egzekucji oraz zwrotu wierzycielowi tytułu wykonawczego w sytuacji, gdy tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2 ustawy
- 3. nieuwzględnienie, że zaskarżone zażaleniem postanowienie wydano z naruszeniem przepisów art. 34 § 1, 2, 4 ustawy egzekucyjnej - poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu wniesionego zarzutu za nieuzasadniony pomimo istnienia podstaw prawnych i faktycznych dla przeciwnego postąpienia.
- 4. w konsekwencji naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 144 k.p.a. - przez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia pomimo istnienia podstaw prawnych i faktycznych dla przeciwnego postąpienia.
Podnosząc przedmiotowe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie, na zasadzie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., zaskarżonego postanowienia w całości oraz o przekazanie sprawy Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w K. do ponownego rozpoznania. Równocześnie A. W. złożył wniosek o zasądzenie na zasadzie art. 200 i n. p.p.s.a., od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, skargę złożoną w niniejszej sprawie rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł, doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone jak i poprzedzające go postanowienie organu egzekucyjnego nie narusza zarówno przepisów prawa materialnego jak i procesowego.
W pierwszej kolejności należy przypomnieć, iż w trakcie postępowania egzekucyjnego skarżący złożył zarzut egzekucyjny oparty o z art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. tj. niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a., poprzez brak złożonego podpisu osoby działającej w imieniu organu egzekucyjnego. W tym miejscu należy przypomnieć, iż zgodnie z art. art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niespełnienie wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. Przepis art. 27 § 1 pkt.10 u.p.e.a. stanowi, że tytuł wykonawczy zawiera: klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej.
Mając na uwadze treść art. 27 § 1 pkt 10 u.p.e.a.. nadanie przez organ egzekucyjny klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji jest w ocenie Sądu niezbędnym warunkiem formalnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Sądu podpis osoby uprawnionej do nadania klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji jest elementem koniecznym tejże klauzuli (por. wyroki WSA: w Gliwicach z 26 listopada 2009r. sygn. akt I SA/GL 352/09, w Warszawie z 23 lutego 2011r. sygn. akt III SA/Wa 1508/10). Równocześnie w świetle treści wskazanych powyżej przepisów należy uznać, iż stanowisko organu egzekucyjnego oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie przyjmujące, iż tytułem wykonawczym jest tylko jego oryginał, a nie jego odpis jest w pełni zasadne. Znajduje ono nadto swoje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej sadów administracyjnych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2007r. sygn. akt II OSK 146/06 oraz wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, w Warszawie z 12 lipca 2012r. sygn. akt III SA/Wa 2632/11, w: Lublinie z 22 marca 2011r. sygn. akt II SA/Lu 307/10, Gliwicach z 15 września 2009r. sygn. akt I SA/Gl 360/09, I SA/Gl 980/18 z 21 marca 2019r.),zgodnie z którą tytułem wykonawczym jest tylko jego oryginał, a nie jego odpis.
Doręczenie zatem wadliwego odpisu tytułu wykonawczego, w sytuacji, gdy sam tytuł wykonawczy, na podstawie którego przystąpiono do egzekucji jest prawidłowy, nie może stanowić skutecznego zgłoszenia zarzutu na podstawie ww. przepisów: art. 33 pkt 10 u.p.e.a. w związku z art. 27 § 1 pkt 10 u.p.e.a..
Jak wskazuje się w orzecznictwie przepis art. 27 §1 i 2 u.p.e.a. reguluje zawartość tytułu wykonawczego, a nie jego odpisu. Niespełnienie wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a. dotyczy wyłącznie tytułu wykonawczego wystawionego przez wierzyciela i uzupełnionego przez organ egzekucyjny. Odpis tytułu wykonawczego nie jest dokumentem urzędowym niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego lecz dokumentem, którego doręczenie zobowiązania stanowi zdarzenie wszczynające egzekucję (art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a.). Tytułem wykonawczym jest tylko oryginał. W obrocie prawnym funkcję tytułu wykonawczego może spełniać tylko oryginał tego tytułu (por. wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt II OSK 146/06).
W ocenie Sądu doręczenie zobowiązanemu wadliwego odpisu tytułu wykonawczego stanowi naruszenie ogólnych zasad postępowania administracyjnego, a w szczególności wyrażonej w dyspozycji przepisu art. 8 k.p.a., w związku z art. 18 u.p.e.a., niemniej jednak z uwagi na treść art. 27 § 1 i art. 33 § 1 pkt 10 u.p.e.a. wystawienie prawidłowego oryginału tytułu wykonawczego – co nie jest kwestionowane w sprawie - (uwierzytelniona przez organ za zgodność z oryginałem jego kopia znajduje się w aktach sprawy na k.
- 1) - nie stanowi przesłanki do skutecznego złożenia zarzutu na podstawie ww. przepisów.
W sprawie brak było podstaw do odstąpienia od egzekucji oraz zwrotu wierzycielowi tytułu niespełniającego wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2 u.p.e.a. W tym zakresie trafnie nadto zauważył organ II instancji, iż kwestia będąca przedmiotem sporu, a wiec brak podpisu osoby upoważnionej do działania w imieniu organu egzekucyjnego na odpisie tytułu dla zobowiązanego, dotyczy działań organu egzekucyjnego, a nie wierzyciela.
Reasumując należy stwierdzić, iż w obrocie prawnym funkcję tytułu wykonawczego może spełniać tylko oryginał tego tytułu. Doręczenie wadliwego odpisu tytułu wykonawczego, gdy tytuł wykonawczy, na podstawie którego, przystąpiono do egzekucji jest prawidłowy - a tak jest w niniejszej sprawie -, nie może stanowić podstawy do skutecznego zgłoszenia zarzutu z art. 33 §1 pkt 10 w związku z art. 27 § 1 pkt 10 u.p.e.a.
W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji są zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na ich wynik, dlatego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.