Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2010 roku, doręczonym stronie skarżącej w dniu 11 sierpnia 2010 roku, została ona wezwana do uzupełnienia braków fiskalnych złożonej skargi w terminie siedmiu dni od doręczenia przedmiotowego wezwania pod rygorem jej odrzucenia poprzez uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi.
Pismem z dnia 23 sierpnia 2010 roku, sprecyzowanym pismem z dnia 7 września 2010 roku, Starostwo Powiatowe w O. wniosło o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, podnosząc, że wprawdzie do Starostwa wezwanie do zapłaty wpisu wpłynęło 11 sierpnia 2010 roku, to jednak błędnie skierowano je do innego wydziału. Do Wydziału Finansowego zaś pismo to wpłynęło 19 sierpnia 2010 roku, a osoba zajmującą się tą sprawą otrzymała je dopiero w dniu 23 sierpnia 2010 roku, po czym niezwłocznie uiszczona został żądana kwota. Dowodem tego jest przesłanie przez stronę skarżącą dowodu zapłaty 200 zł. Wobec czego, w opinii Starostwa Powiatowego w O., zostały co najmniej uprawdopodobnione ustawowe przesłanki do przywrócenia terminu, zwłaszcza w zakresie braku winy w powstałym uchybieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)-0 zwanej dalej ppsa – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, które nie jest jednak dopuszczalne, wówczas, gdy uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Ponadto postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W świetle natomiast art. 87 § 1, § 2 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu, uprawdopodabniającym okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie została spełniona podstawowa przesłanka wskazanej instytucji, dotycząca uchybienia terminowi bez swojej winy.
W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie kwestą bezsporną pozostaje doręczenie stronie skarżącej zarządzenia z wezwaniem o uiszczenie wpisu w dniu 11 sierpnia 2010 roku, co zresztą ma swoje odzwierciedlenie w znajdującej się w aktach sprawy tzw. "zwrotce". Ponadto podkreślić należy, że doręczenie to odpowiadało wymogom art. 67 § 2 ppsa, w świetle którego pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism, ponieważ jak wynika z w/w "zwrotki" H. D. była upoważniona do odbioru pism, kierowanych do strony skarżącej.
Bez znaczenia zaś pozostaje okoliczność, że w wyniku wewnętrznego obiegu pism w Starostwie Powiatowym w O. omawiane wezwanie trafiło do osoby odpowiedzialnej za niniejszą sprawę dopiero w dniu 23 sierpnia 2010 roku. Fakt ten w żaden sposób nie może świadczyć o braku winy w postępowaniu strony skarżącej. Nie dochowała ona bowiem szczególnej staranności w kwestii zapewniania terminowości dostarczenia kierowanych od niej pism do właściwych osób, które mogłyby w ustawowym terminie na polecenia sądu zareagować. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 roku, V SA 793/02, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Podkreślić przy czym należy, iż pod pojęciem braku winy strony należy również rozumieć brak zawinienia osób trzecich (np. pracowników, pełnomocników), które to strona upoważniła do dokonania danych czynności (vide także (postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2005 roku., FZ 552/04, niepubl., wyrok NSA z 12 kwietnia 2002 roku., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, nr 12, poz. 148).
W związku z czym nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, iż uprawdopodobniła brak zawinienia w uchybieniu wskazanego terminu. Podana przez nią przyczyna (błędy w wewnętrznym obiegu korespondencji strony) po prostu do katalogu wymaganych usprawiedliwień po prostu nie należy.
Podsumowując, skoro uchybienie terminu nie nastąpiło bez winy Starostwa Powiatowego w O., nie doszło więc do spełnienia przesłanki z art. 86 § 1 ppsa. Dlatego Sąd na podstawie wskazanej normie orzekł jak w sentencji.