Uzasadnienie
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 136/16 i I SA/Kr 137/16 postanowieniami z dnia 11.03.2016r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył w w/w sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata N.L.. Ten upoważnił do zastępstwa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w obu w/w postępowaniach apl. adw. I.K..
Na rozprawie dnia 28.04.2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Kr 136/16 i I SA/Kr 137/16 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Kr 137/16 i oddalił skargi. W rozprawie brała udział aplikantka adwokacka I.K..
W dniu 09.05.2016r. wpłynęły do tut. Sądu dwa wnioski wyznaczonego adwokata o zasądzenie kosztów udzielonej skarżącemu pomocy prawnej, zawierające oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości ani w części uiszczone. Jeden do sprawy o sygn. akt I SA/Kr 136/16 drugi do sprawy o sygn. akt I SA/Kr 137/16.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej reprezentował stronę w I instancji. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za I instancję: w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 136/16 w wysokości 240 zł. (1/2 x 480 zł. = 240 zł.) oraz w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 137/16 w wysokości 240 zł. (1/2 x 480 zł. = 240 zł.) na podstawie § 21 ust. 1 pkt.
1) lit. c w zw. z § 4 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801).
Przyznając taką wysokość wynagrodzenia orzekający wziął pod uwagę przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia. Jednak fakt, że aktywność pełnomocnika w w/w sprawach sprowadziła się głównie do udziału w rozprawie poprzez substytuta, nie daje podstaw aby za nakład pracy adwokata ustalić wynagrodzenie na poziomie wyższym od przeciętnego, określonego w § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia.
Przedmiotowe wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 110,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).