Uzasadnienie
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 136/16 i I SA/Kr 137/16 postanowieniami z dnia 11.03.2016r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył w w/w sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A.L.
W dniu 28.04.2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Kr 136/16 i I SA/Kr 137/16 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Kr 136/16 i oddalił skargi.
Dnia 10.06.2016r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał wynagrodzenie adwokatowi z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu 20.06.2016r. wpłynęło do tut. Sądu "Zawiadomienie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego". Przedmiotowy wniosek dotyczył udzielenia skarżącemu pomocy prawnej oraz sporządzenia opinii w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zawierał też oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Dołączona została też "opinia prawna z dnia 13.06.2016r. w przedmiocie barku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu skarżącego Z.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28.04.2016r., do sygn. akt I SA/Kr 136/16".
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p.zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej sporządził opinię o baku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku, którą doręczył również stronie. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 136/16 w wysokości 240 zł. oraz w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 137/16 w wysokości 240 zł. na podstawie § 21 ust. 1 pkt.
2) lit. b w zw. z § 4 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801).
Przyznając taką wysokość wynagrodzenia orzekający wziął pod uwagę przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia. Obie połączone sprawy są jednak takie same rodzajowo – dotyczą tej samej materii z punktu widzenia konstrukcji prawnej, co wpływa na stopień nakładu pracy adwokata oraz jego wkład w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Sytuacja ta nie daje zatem podstaw aby ustalić wynagrodzenie na poziomie wyższym od przeciętnego, określonego w § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia.
Przedmiotowe wynagrodzenie w łącznej kwocie 480 zł (2 x 240 zł = 480 zł) podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 110,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).