Uzasadnienie
Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 03.02.2017r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 23.02.2017r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. T. W dniu 27.04.2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.
Adwokat M.T. udzieliła radcy prawnemu K.M. pełnomocnictwa do zastępstwa w przedmiotowej sprawie.
Dnia 11.05.2017r. wpłynął do tut. Sądu wniosek radcy prawnego K.M. o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów pomocy prawnej z urzędu na rzecz pełnomocnika głównego adw. M.T.. Wniosek ten został przekazy referendarzowi sądowemu, jako wniosek o przyznanie o wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadniczą kwestią dla rozstrzygnięcia jest fakt, iż przedmiotowy wniosek nie zawiera stosownego oświadczenia pełnomocnika, iż żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
§ 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714) stanowi natomiast, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
Oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona, a zatem, że zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa.
W przedmiotowej sprawie ani adwokat ani jego substytut nie złożyli takiego oświadczenia.
Stąd też okoliczność ta, zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą, skutkuje oddaleniem wniosku w zakresie przyznania wynagrodzenia, niezależnie od żądanej jego wysokości (por. postanowienie SN z dnia 14.10.1998r. sygn. II CKN 687/98, OSNC 1999/3 poz. 63, postanowienie NSA z dnia 18.10.2005r., sygn. akt II FZ 625/05, postanowienie NSA z dnia 18.06. 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08, postanowienie NSA z dnia 25.03. 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09).
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).