Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 10 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 1519/15

Metryka

Sąd
sygn. akt I SA/Kr 1519/15 Kraków, dnia 10 marca 2016 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Grażyna Firek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 10 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi P.G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "Firma Handlowo-Usługowa P.G." w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lipca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2013 r.

Sentencja

postanawia:

  1. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi P.G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "Firma Handlowo-Usługowa P.G." w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 lipca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2013 r. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. P G wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej na skutek braku płynności finansowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639).

W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie oparty został wyłącznie na ogólnikowych, a przy tym gołosłownych twierdzeniach skarżącego. Poza wskazaniem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody w postaci zamknięcia działalności – skarżący nie podał żadnych szczegółów, pozwalających ocenić realność takiego niebezpieczeństwa. Co jednak najistotniejsze, z innych twierdzeń skarżącego w sprawie wynika jasno, że niebezpieczeństwo tego rodzaju szkody w niniejszej sprawie nie zagraża. W piśmie procesowym z dnia 18 stycznia 2016r., składanym w ramach postępowania o przyznanie prawa pomocy, P.G. w sposób wyraźny wskazał, że z dniem 30 kwietnia 2015r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, nie jest już przedsiębiorcą i nie uzyskuje z tego tytułu dochodów. Skoro skarżący działalności gospodarczej nie prowadzi, to niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, polegającej na konieczności zakończenia takiej działalności nie może się ziścić.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 29 stycznia 2016 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.