Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1576/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na skutek skargi SB-W uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Sąd stwierdził z urzędu, że w punkcie III sentencji powyższego wyroku, zawierającym rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, przez pomyłkę wskazano Dyrektora Izby Skarbowej jako organ, od którego skarżącej przysługuje zwrot kosztów postępowania, gdy tymczasem prawidłowo należało wskazać w tym miejscu Samorządowe Kolegium Odwoławcze, którego orzeczenie było przedmiotem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia oraz w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 631/12, LEX nr 1252132).
Należy podnieść, że omyłka prostowana przez Sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w tym przypadku, bowiem nie ma wątpliwości, że akt będący przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie został wydany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Wskazuje na to wprost nie tylko komparycja prostowanego wyroku i jego uzasadnienie, ale również wszystkie inne pisma procesowe i sądowe znajdujące się w aktach sprawy. To zaś oznacza, że orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania, w którym ich zwrot zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej, jest wynikiem oczywistej omyłki Sądu. Organ ten nie występował bowiem w niniejszej sprawie jako strona, a obowiązujące przepisy (art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., powoływane na str. 10 uzasadnienia ww. wyroku) wskazują wprost, że w przypadku uwzględnienia skargi zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącej od organu, który wydał zaskarżony akt.
Sąd zwraca uwagę, że na skutek wydania niniejszego postanowienia sprostowano nieprawidłowe oznaczenie strony postępowania w sentencji wyroku, co Naczelny Sąd Administracyjny uznał za uzasadnione m.in. w postanowieniu z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I FSK 1208/10 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy również podkreślić, że w wyniku tego sprostowania strona skarżąca nie traci żadnego uprawnienia, a obie strony niniejszego postępowania zyskują pewność co do swoich dalszych stosunków w zakresie kosztów postępowania w sposób zapewniający przestrzeganie dyscypliny finansów publicznych (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 2014/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.