Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1619/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną "M" Sp. z o.o. w K. (dalej: strony skarżącej) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 grudnia 2012 r., zapadłe w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2007
Pismem z dnia 22 listopada 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Sądu o sprostowanie uzasadnienia ww. postanowienia w zakresie numeru i daty wydania zaskarżonej decyzji. W ocenie organu "zamiast 10 grudnia 2012 r., [...] winno być 14 sierpnia 2012 r., [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Podkreślić należy, że o dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W niniejszej sprawie oczywista omyłka pisarska polegała na błędnym wpisaniu w uzasadnieniu postanowienia daty i numeru zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd podał bowiem, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu 10 grudnia 2012r. i opatrzona jest nr [...]. Tymczasem zarówno z treści zaskarżonej decyzji, jak również ze skargi oraz odpowiedzi na skargę wynika, że decyzja ta została wydana w dniu 14 sierpnia 2012 r. i ma nr [...]. Wynika to także z komparycji postanowienia Sądu.
Wpisanie zatem w uzasadnieniu postanowienia innej daty wydania zaskarżonej decyzji oraz jej numeru, było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania uzasadnienia postanowienia. Ponadto wskazać należy, że ta część wstępna uzasadnienia postanowienia zawiera elementy natury formalnej. Nie ulega zatem wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.