Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2016r. Starszy Referendarz sądowy WSA w Krakowie oddalił wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie Sądu zostało doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi strony skarżącej ustanowionemu w sprawie. Od w/w postanowienia został złożony przez stronę skarżącą sprzeciw w terminie ustawowym.
W związku z brakiem podpisu pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 21 lutego 2017r.
i pozostało bez odpowiedzi pełnomocnika strony skarżącej.
W aktach sprawy znajduje się "Informacja o rezygnacji" – tj. niepodpisane pisma z dnia 8 grudnia 2016r., z dnia 4 stycznia 2017r. i z dnia 28 lutego 2017r., informujące że z dniem 14 listopada 2016r. strona skarżąca nie posiada zarządu na skutek rezygnacji jedynego członka zarządu. Do każdego z pism została dołączona kserokopia rezygnacji jedynego członka zarządu kierowana do zgromadzenia wspólników skarżącej spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a"), od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej odebrał wezwanie o uzupełnienie braków formalnych pisma w dniu 21 lutego 2017r., jednak w terminie 7 dni od tej daty nie podpisał sprzeciwu strony skarżącej. W związku z powyższym Sąd orzekł o odrzuceniu sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Wskazać jednocześnie należy, że pisma informujące o rezygnacji jedynego członka zarządu z pełnienia tej funkcji są niepodpisane i nie wiadomo od kogo pochodzą. Żadne informacje o rzekomej rezygnacji jedynego członka zarządu z pełnionej funkcji, nie zostały ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Również sam pełnomocnik strony skarżącej nie podał sądowi takiej informacji. Wobec powyższego należy stwierdzić, że brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca nie posiada organu uprawnionego do działania. Sąd nie może takiego faktu ustalić na podstawie pisma, którego autora nie można zidentyfikować.
Podkreślić również należy, że pełnomocnik strony skarżącej zainicjował postępowanie wywołane wniesieniem sprzeciwu. Powinien on wobec powyższego uzupełnić jego braki formalne bądź poinformować Sąd o przeszkodach uniemożliwiających wypełnienie tego obowiązku. Bierność pełnomocnika strony skarżącej spowodowała konieczność odrzucenia sprzeciwu.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji.