Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30.01.2009r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. dnia 02.03.2009r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata F. K. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej znajdującej się w K. przy ul. B. [...]
K. P., J. P., W. P. udzielili odpowiedniego pełnomocnictwa w/w adwokatowi.
Przedmiotowa sprawa została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23.09.2009r. uchylającym zaskarżoną decyzję oraz określającym, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu prawomocności wyroku.
Dnia 01.10.2009r. adwokat F. K. złożyła wniosek o zasądzenie kosztów adwokackich, które ani w całości ani w części nie zostały pokryte. Pismem z dnia 15.10.2009r. pełnomocnik podtrzymał przedmiotowy wniosek.
Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. (§ 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu)
W niniejszej sprawie ani nakład pracy pełnomocnika ani też jego wkład w jej wyjaśnienie i rozstrzygnięcie nie uzasadniają, zdaniem orzecznika, przyznania wynagrodzenia zwiększonego do 150% odpowiedniej stawki minimalnej przewidzianej w/w rozporządzeniem.
Adwokat strony skarżącej wywiązał się z powierzonych mu obowiązków w sposób odpowiadający należytej staranności działania. Nie zostały natomiast przedstawione żadne argumenty przekonujące Sąd do przyznania ponadstandardowego wynagrodzenia.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 180 zł. na podstawie § 6 pkt 2 w zw. z §18 ust. 1 pkt.
1) lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535) w zw. z § 2 ust. 3 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Należy podkreślić, iż to właśnie w/w podstawa prawna z wspomnianego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości winna być zastosowana w niniejszym przypadku. Przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne dotyczy bowiem kontroli legalności decyzji wydanej przez SKO, która z kolei wydana została na skutek wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta L., z dnia 05.02.2007r. ustalającej podatnikom K. P., W. P., J. P. podatek od nieruchomości w wysokości 1498 zł. Decyzja ta miała więc charakter wymiarowy stąd też zasadnym było zastosowanie §18 ust. 1 pkt.
1) lit. a, a zatem stawek minimalnych przewidzianych przez § 6 w/w rozporządzenia (w tym wypadku pkt 2 § 6 – przewidujący stawkę minimalną na poziomie 180 zł. przy wartości przedmiotu sprawy zawierającej się w widełkach od 500 zł. do 1500 zł.)
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270)