Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi L. G. i I. sp. z o.o. sp. j. w K. Skarga nie została podpisana, nie dołączono do niej również dokumentów, określających sposób reprezentacji I. sp. z o.o. sp. j. W wykonaniu zarządzenia z dnia listopada 2013r. wezwano strony skarżące do uzupełnienia tych braków, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, które doręczono L. G. oraz I. sp. z o.o. sp. j. w dniu 20 listopada 2013r., nie zostało zrealizowane. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 grudnia 2013r., sygn. akt I SA/Kr 1771/13 skargę odrzucił, za podstawę biorąc art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.)
Pismem z dnia 21 stycznia 2014r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Podniosła, że nigdy nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braków poprzez podpisanie skargi, doręczono jej jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu, który został wpłacony w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności wskazać należy, że okoliczność podniesiona we wniosku o przywrócenie terminu nie wskazuje na zaistnienie przeszkody w usunięciu braków formalnych skargi i tym samym na zaistnienie podstawy do przywrócenia terminu. Skarżąca wywodzi bowiem, że wezwania do podpisania skargi w ogóle nie otrzymała. Potwierdzenie tej okoliczności byłoby równoznaczne z przyjęciem, że termin do usunięcia braków skargi w ogóle nie rozpoczął biegu. Takie twierdzenie zaś oraz żądanie przywrócenia terminu (który, skoro nie rozpoczął biegu, to również nie mógł upłynąć) wzajemnie się wykluczają. Na marginesie dodać wypada, że właściwym trybem, w jakim można skutecznie podnosić tego rodzaju okoliczności, jest wniesienie środka zaskarżenia od postanowienia o odrzuceniu skargi. To postanowienie było bowiem oparte na ustaleniu, że skarżącej wezwanie doręczono.
Niezależnie od powyższego, twierdzenie skarżącej nie znajduje oparcia w aktach sprawy. Znajduje się w nich zwrotne potwierdzenie odbioru wezwań, skierowanych do skarżącej i doręczonych w dniu 20 listopada 2013r. Na potwierdzeniu wyraźnie wskazano zawartość przesyłki: odpis zarządzenia o wpisie, wezwanie o podpisanie skargi i KRS, odpis odpowiedzi na skargę. Przesyłka została odebrana przez osobę upoważnioną bez zastrzeżeń. Również na późniejszym etapie postępowania skarżąca nie podnosiła, aby w przesyłce brakowało wezwania, opisanego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
Dla porządku trzeba też wskazać, że podstawą odrzucenia skargi było nieusunięcie dwóch jej braków: nie była opatrzona podpisem i nie dołączono do niej dokumentów, określających sposób reprezentacji I. sp. z o.o. sp. j. Tymczasem do wniosku o przywrócenie terminu dołączono tylko podpisany egzemplarz skargi, natomiast drugiego z braków nie usunięto. Również to stoi na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, co wynika z art. 87 § 4 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 86 § 1 p.p.s.a.