Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 grudnia 2010r. skarżący M.W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ZUS z dnia 21 września 2010r. w zakresie, w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję ZUS z dnia 8 czerwca 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawowy problem w sprawie sprowadza się do oceny czy możliwe jest, w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.
Należy podkreślić, że wskazany przepis daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Sąd przy rozstrzyganiu na podstawie wyżej powołanego przepisu obowiązany jest uwzględnić przesłankę negatywną, jaką jest w niniejszej sprawie brak przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem wstrzymania mogą być bowiem jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Postępowanie sądowo-administracyjne Warszawa 2004, str.217).
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne.
Przedmiotem zaskarżenia do Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy. Zaskarżona decyzja ma więc charakter odmowny, nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. W związku z powyższym nie nadaje się ona do wykonania, ani też nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Brak jest zatem podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tej sytuacji wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.