Uzasadnienie
Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 22.07.2016r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 09.08.2016r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.C.
W dniu 21.09.2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie.
Dnia 18.11.2016r. Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za I instancję.
W dniu 12.12.2016r. pełnomocnik przedłożył opinię prawną w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 21.09.2016r., sygn. akt I SA/Kr 1945/14.
Dnia 19.12.2016r. wniósł natomiast wniosek o przyznanie kosztów za sporządzenie tej opinii, zawierający jednocześnie oświadczenie, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżących ani w całości ani w części. Opinia została przesłana stronie przez Sąd.
Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p.zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej sporządził stosowną opinię. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków, na tym etapie postępowania. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 1200 zł na podstawie § 21 ust. 1 pkt.
- 2) lit. b w zw. z § 8 pkt.
- 5) i w zw. z § 4 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2015r., poz. 1801) w związku z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714).
Przyznając taką wysokość wynagrodzenia orzekający wziął pod uwagę przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Aktywność pełnomocnika w w/w sprawie miała jednak charakter czynności wpisujących się w kanon normalnych obowiązków związanych z reprezentowaniem strony. Stąd też nie ma podstaw aby za nakład pracy adwokata, przy ustalaniu kwoty bazowej zastosowanej w ramach § 21 ust. 1 pkt.
- 2) lit. b, przyjąć stawkę wyższą od przeciętnego poziomu, określonego w § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r.
Przedmiotowe wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. i wynoszącą w tym wypadku 276 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).