Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156§1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Wykładnia celowościowa art. 156 p.p.s.a. uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu rozstrzygnięcia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Sprostowanie uzasadnienia sąd postanawia na zasadzie jak dla sprostowania wyroku. Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Jak wynika z akt sądowych i administracyjnych niniejszej sprawy, przez oczywistą omyłkę pisarską, w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 kwietnia 2013 r. błędnie wpisano, że organy przyjęły, że podatnik na dzień 31 grudnia 2013 r. nie posiadał wolnych środków, zamiast prawidłowo – na dzień 31 grudnia 2003 r. Stwierdzona omyłka ma charakter oczywisty i podlega sprostowaniu. W pozostałym zakresie wniosek podlegał oddaleniu, gdyż postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r. Sąd z urzędu sprostował sentencję postanowienia z dnia 12 kwietnia 2013 r. w zakresie wskazanym przez pełnomocnika organu we wniosku o sprostowanie.
Z tego względu sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia na podstawie art.156 §1 i §2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a.