Uzasadnienie
W.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 stycznia 2017r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 243/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt 1 postanowienia umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej p.p.s.a.) z powodu cofnięcia skargi. W pkt 2 postanowienia orzeczono o zwrocie na rzecz skarżącego uiszczonego wpisu od skargi.
W uzasadnieniu ww. postanowienia, w kontekście przesłanek przemawiających za umorzeniem postępowania sądowego, Sąd odnotował także, że organ odwoławczy postanowieniem z dnia 27 lutego 2017 r. znak: [...] wydanym w trybie autokontroli uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdzając jednocześnie niedopuszczalność odwołania.
W piśmie datowanym na 21 marca 2017 r. skarżący wskazał, że oświadczenie o cofnięciu skargi zostało złożone omyłkowo. W związku z uwzględnieniem skargi przez organ i uchyleniem zaskarżonego postanowienia, skarżący wniósł o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie na kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, postanowieniem z dnia 27 lutego 2017 r. Dyrektor Izby Skarbowej uwzględnił skargę w całości i wyeliminował wadliwy akt z obrotu prawnego w całości, czym uczynił zadość żądaniu strony skarżącej. Tym samym niniejsze postępowanie sądowe, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 5, Warszawa 2012, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06) panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.)
Zgodnie z art. 224 p.p.s.a. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a orzekł o zwrocie kosztów postępowania. Powołany przepis stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (autokontrola).
Zgodnie z kolei z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata – jak to ma miejsce w niniejszej sprawie – zalicza jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W tej sytuacji skarżącemu przysługuje zatem od organu, na podstawie wyżej powołanych przepisów, zwrot kosztów postępowania. Do niezbędnych kosztów w przedmiotowej sprawie należy zaliczyć koszt wynagrodzenia adwokata reprezentującego skarżącego.
W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 poz. 1800), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w innej sprawie (niż określone w pkt a i b) 480 zł.
Z powyższych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów, Sąd w sentencji postanowienia zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącego WS kwotę 480 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed sądem I instancji
W tym miejscu należy zauważyć, iż zgodnie z art. 206 ust. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej w postępowaniach sądowych w sprawach innych niż określone w ust. 3, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych dyrektor izby skarbowej lub dyrektor izby celnej, prawa i obowiązki strony przejmuje właściwy dyrektor izby administracji skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej.