Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) - w skrócie "p.p.s.a.", Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek prostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Aby można było jednakże dokonać sprostowania wyroku wymienione w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie NSA z 23 października 2013 r. II OSK 990/12, publ. www.cbois. nsa.gov.pl). Przedmiotem sprostowania może być zatem, np. błędne oznaczenie imion i nazwisk czy nazw stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności (poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty) oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu.
W rozpoznawanej sprawie, w wyroku z dnia 3 listopada 2017 r. Sąd nieprawidłowo oznaczył organ, który wydał zaskarżone postanowienie, bowiem zamiast Minister Rozwoju i Finansów wpisał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.. Oczywistość omyłki nie budzi wątpliwości i potwierdzają ją akta sprawy, w tym akta administracyjne.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.