Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek G. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności G. S. za zaległości podatkowe "L" sp. z o.o. z siedzibą w L., w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym za lata 1998-2000.
Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz akt sprawy G. Ś. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym jej źródłem dochodu jest emerytura w wysokości 1 150 zł. miesięcznie, brutto. Mieszka w domu, który jest własnością syna. Nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych czy przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Posiada jedno konto bankowe, które umożliwia jej korzystanie z "debetu".
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.
Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Sytuacja G. Ś. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych. Jest ona osobą bez majątku i oszczędności. Otrzymuje wprawdzie emeryturę, wysokość jej jednak uniemożliwia pokrycie kosztów sądowych, nawet na obecnym etapie postępowania. Trzeba bowiem wziąć pod uwagę, iż G. Ś. musi się z tej emerytury utrzymać i pokryć koszty lekarstw. Stąd też konieczność pokrycia kosztów sądowych spowodowałaby zagrożenie jej egzystencji.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§3, art. 246§1 pkt.2 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.