Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta, z dnia [...]. nr [...] odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej w kwocie 2517,30 zł. oraz należnych odsetek w kwocie 1127 zł. i umorzenia postępowania w sprawie.
Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz akt sprawy T. S. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym jego źródłem dochodu jest renta socjalna w wysokości 447 zł. i zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł.
Miesięcznie na opłatę rachunków za energię elektryczną, wodę, gaz wydaje ok. 420 zł. Na środki żywności i ubiory pozostaje mu więc kwota 180 zł.
T. S. ma niedosłuch obustronny i cierpi na niedowidzenie oraz upośledzenie umysłowe od urodzenia. Nie stać go nawet na zakup aparatu słuchowego, który kosztuje ok. 400 zł.
Wraz z siostrą jest właścicielem nieruchomości o pow. ok. 400 m2 stanowiącej dom nadający się do generalnego remontu. Nie posiada natomiast żadnych oszczędności czy przedmiotów wartościowych.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.
Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Sytuacja T. S. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Jest on osoba chorą, uzyskuje niski dochód, który z trudem wystarcza mu na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. Po opłaceniu świadczeń na wyżywienie (i ewentualne ubrania) pozostaje mu suma ok. 180 zł. Stąd też konieczność uiszczenia kosztów związanych z procesem zagroziłaby egzystencji a wręcz uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych strony skarżącej, zwłaszcza, że sam wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§2, art. 246§1 pkt.1 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.