Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A.S. i W.S., o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, adwokata, w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego, w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 21.09.2016r., sygn. akt I SA /Kr 1945/14.
Kwestia ustanowienia pełnomocnika była już jednak rozpatrywana w ramach postępowania o sygn. akt I SA/Kr 1945/14. Dnia 22.07.2016r. Straszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata a orzeczenie to uprawomocniło się. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 09.08.2016r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.C. Pełnomocnik reprezentował wnioskodawców w tej sprawie.
Rozpatrując zatem obecnie złożony wniosek, należy podkreślić, iż dalsze prowadzenie postępowania w kwestii ustanowienia pełnomocnika trzeba uznać za bezprzedmiotowe. Prawo pomocy w żądanym zakresie zostało już bowiem przyznane postanowieniem, z dnia 09.08.2016r i nie zostało cofnięte ani też nie wygasło. Obejmuje więc ono i obecny etap postępowania sądowoadministracyjnego. Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy aż do zakończenia postępowania. Przy czym podkreślić wypada, że strona korzysta z tego prawa pomocy na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi w ramach sprawy sądowoadministracyjnej. Nie ma więc znaczenia faza sprawy sądowoadministracyjnej a przede wszystkim skutek w postaci definitywnego jej rozstrzygnięcia. To że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym, toczącym się na skutek skargi o wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, nie oznacza, że dotyczy innej sprawy.
Tak więc ponowne przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie nie jest możliwe. Jest ono zbędne albowiem strona skarżąca w dalszym ciągu może korzystać z przyznanego jej prawa pomocy, w zakresie ustanowienia adwokata (por. uchwała NSA z dnia 02.12.2010r., sygn. akt II GPS 2 /10).
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.)