Uzasadnienie
Decyzją z dnia 2 stycznia 2013 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 23 lipca 2012 r. Nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego W.K. w podatku od towarów i usług za lipiec 2011 roku w kwocie 2.301 zł.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył W.K..
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 22 lipca 2013 r. Nr [...], działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), uwzględnił skargę w całości i zmienił zaskarżoną decyzję własną w ten sposób, że uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 23 lipca 2012 r. Nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przypadku zaś, gdy organ po wniesieniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu wydaną w toku postępowania administracyjnego uwzględni ją w całości, zastosowanie w sprawie znajdzie przepis art. 161 § 1 ust. 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08).
Mając na uwadze fakt uwzględnienia w całości skargi poprzez zmianę przez Dyrektora Izby Skarbowej w trybie autokontroli zaskarżonej decyzji, uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. Stąd też na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie I sentencji.
Zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się na podstawie art. 205 § 2 P.p.s.a. wynagrodzenie radcy prawnego, ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349) w kwocie 600 zł, uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł oraz opłatę za pełnomocnictwo w kwocie 17 zł. Wobec powyższego, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie II sentencji.